Inval in Indonesië: 75 mensen opgepakt tijdens homofeest!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Indonesische politie arresteert 75 mensen bij inval op homofeesten; Amnesty International bekritiseert mensenrechtenschendingen.

Indonesische Polizei verhaftet 75 Menschen bei Razzia auf Gay Party; Amnesty International kritisiert Menschenrechtsverletzungen.
Indonesische politie arresteert 75 mensen bij inval op homofeesten; Amnesty International bekritiseert mensenrechtenschendingen.

Inval in Indonesië: 75 mensen opgepakt tijdens homofeest!

Het suddert al een hele tijd in Indonesië, vooral als het gaat om de rechten van de LHBT+-gemeenschap. Op 22 juni 2023 deed de politie in Bogor een inval in een privévilla en arresteerde 75 mensen. De reden voor de inval, die een ‘homofeest’ werd genoemd, waren niet alleen ‘verkeerde’ seksuele neigingen, maar ook de inbeslagname van condooms, seksspeeltjes en een mes dat als kunstbenodigdheden werd omschreven. Hoewel de gearresteerden werden ondervraagd over hun ‘homoseksuele activiteiten’, werden er geen formele aanklachten ingediend, wat het juridische grijze gebied waarmee LHBT+’ers in Indonesië worden geconfronteerd, versterkt. Volgens Fugues is homoseksualiteit niet illegaal in Indonesië, behalve in de provincies Atjeh en Zuid-Sumatra, waar de sharia relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht verbiedt.

De Indonesische autoriteiten beroepen zich vooral op de vage antipornografiewet uit 2008 om druk uit te oefenen op de LGBT+-gemeenschap. De straffen kunnen oplopen tot 15 jaar gevangenisstraf. Het aantal politie-invallen op besloten bijeenkomsten neemt sinds 2016 toe: in 2023 vonden nog twee invallen plaats, met in totaal 65 aanhoudingen. Een bijzonder drastische maatregel vond plaats in februari 2023, toen twee studenten in Atjeh publiekelijk werden gegeseld omdat ze homoseksuele relaties met wederzijds goedvinden hadden.

Schendingen van de mensenrechten en internationale kritiek

De mensenrechtenorganisatie Amnesty International veroordeelde de arrestaties in Bogor krachtig en noemde ze een ‘flagrante schending van de mensenrechten en de privacy’. Usman Hamid, uitvoerend directeur van Amnesty International Indonesië, riep op tot de onmiddellijke vrijlating van de gearresteerden en de intrekking van alle aanklachten. Hamid wijst erop dat de inval en de incidenten met andere LHBT+-mensen deel uitmaken van een groter patroon van discriminatie en vervolging van LHBT+-mensen in Indonesië. Ook zorgwekkend zijn de discriminerende uitspraken van wetgevers en religieuze groeperingen die deze invallen steunen, volgens Queeramnesty.

Maar de discriminatie gaat verder dan alleen de arrestaties. In het verleden heeft de Indonesische regering bepaalde onderwijsprogramma’s uitgesloten door mensen met “afwijkend seksueel gedrag” uit te sluiten van vacatures in de publieke sector. De Gadjah Mada Universiteit zorgde onlangs ook voor opschudding toen de nestor van de Faculteit Ingenieurswetenschappen elke vermelding of gedrag met betrekking tot LGBT-mensen verbood, wat tot protesten leidde. De LGBT+-beweging wordt daarom geconfronteerd met een steeds vijandiger klimaat, gekenmerkt door een breed scala aan repressieve wetten en sociale stigmatisering.

Een zorgelijke trend

De huidige situatie van de LHBT+-gemeenschap in Indonesië wordt gekenmerkt door angst en repressieve maatregelen. Volgens Wikipedia hebben militaire en politieke leiders zelfs complottheorieën tegen de LGBT+-beweging verspreid. Minister van Defensie Ryamizard Ryacudu omschreef de activiteiten als ‘wapens van de westerse wereld’, wat aantoont dat de staatsretoriek tegen LHBT+-mensen blijft toenemen.

In mei 2024 werd een wet voorgesteld die de verspreiding van LGBT+-inhoud in de media ernstig zou kunnen beperken, wat de toon van de beleidsdiscussies over seksuele geaardheid in het land verder zou kunnen veranderen. Terwijl de internationale gemeenschap het bewustzijn over deze mensenrechtenschendingen vergroot, blijft de centrale vraag: hoe lang zullen LHBT+-mensen in Indonesië in deze omstandigheden moeten leven?