Οι πολίτες του Lüne αγωνίζονται για τη δική τους απόφαση να πεθάνουν: Κάλεσμα για μεταρρύθμιση!

Οι πολίτες του Lüne αγωνίζονται για τη δική τους απόφαση να πεθάνουν: Κάλεσμα για μεταρρύθμιση!

Στην καρδιά του Lüneburg, ο 80χρονος Hans-Jürgen Brennecke είναι αφοσιωμένος σε ένα θέμα που γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό: τον αυτοπροσδιορισμό του θανάτου. Μεγαλόφωνος εφημερίδα Goslar Ο Brennecke είναι εξέχον μέλος της Γερμανικής Εταιρείας για τον Ανθρώπινο Θάνατο (DGHS). Ο στόχος του είναι ξεκάθαρος: οι άνθρωποι πρέπει να έχουν την ευκαιρία να λάβουν ευθανασία στη χώρα τους χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.

Η ενεργός ευθανασία εξακολουθεί να απαγορεύεται στη Γερμανία. Αυτό σημαίνει ότι οι γιατροί δεν επιτρέπεται να χορηγούν φάρμακα για τον τερματισμό της ζωής ενός ασθενούς. Αντίθετα, επιτρέπεται να συνοδεύουν και να υποστηρίζουν μόνο όταν πρόκειται για την απόσυρση των μέτρων διατήρησης της ζωής, αλλά μόνο εάν αυτό ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του ασθενούς. Με την αύξηση των ερευνών μετά την απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου πριν από πέντε χρόνια, το DGHS αναπτύχθηκε ραγδαία τα τελευταία χρόνια και τώρα αριθμεί πάνω από 45.000 μέλη. Ο οργανισμός καταγράφει ισχυρή ανάπτυξη περίπου 1.500 νέων μελών το μήνα.

Στατιστικά στοιχεία και εξέλιξη της ευθανασίας

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Το 2022, το DGHS παρέπεμψε συνολικά 625 περιπτώσεις, ενώ η Dignitas Deutschland και η Ένωση Ευθανασίας κατέγραψαν 183 και 171 περιπτώσεις, αντίστοιχα. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 0,1 τοις εκατό των ετήσιων θανάτων στη Γερμανία, που υπολογίζονται σε περίπου ένα εκατομμύριο. Επιπλέον, ο μέσος όρος ηλικίας των πληγέντων είναι τα 79 έτη και δεδομένων των δημογραφικών εξελίξεων, ο αριθμός των ερευνών θα μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνεται στο μέλλον.

Όπως και στο DGHS Όπως σημειώθηκε, η συζήτηση γύρω από την ευθανασία χαρακτηρίζεται από διάφορα ηθικά, θρησκευτικά και νομικά ερωτήματα. Το νομικό πλαίσιο ορίζει ότι προέχει η επιθυμία του ασθενούς. Οι συναινούντες ενήλικες μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια ζωντανή διαθήκη για να καθορίσουν ποια ιατρικά μέτρα θέλουν ή αρνούνται. Οποιεσδήποτε ασάφειες ως προς αυτό πρέπει να εντοπίζονται από έναν επόπτη.

Νομικές πτυχές της ευθανασίας στη Γερμανία

Στη Γερμανία γίνεται διάκριση μεταξύ ενεργητικής και παθητικής ευθανασίας. Ενώ η ενεργητική ευθανασία, δηλαδή η στοχευμένη επιτάχυνση του θανάτου κατόπιν αιτήματος, απαγορεύεται σύμφωνα με το Άρθρο 216 του Ποινικού Κώδικα και επισύρει ποινή από έξι μήνες έως πέντε χρόνια, η παθητική ευθανασία, δηλαδή η παραίτηση από μέτρα παράτασης της ζωής, παραμένει νομικά ακίνδυνη εφόσον ανταποκρίνεται στην επιθυμία του ασθενούς. Ο κανονισμός αυτός ισχύει ανεξάρτητα από το είδος και το στάδιο της νόσου.

Η πτυχή της έμμεσης ευθανασίας είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική. Αυτό περιλαμβάνει ανακούφιση από τον πόνο μέσω φαρμάκων που θα μπορούσαν ακούσια να συντομεύσουν τη ζωή. Αυτοί οι τύποι θεραπείας επιτρέπονται στη Γερμανία, εφόσον η πρόθεση στοχεύει ξεκάθαρα στην ανακούφιση του πόνου.

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο είναι η υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Μια απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου στις 26 Φεβρουαρίου 2020 αναγνώρισε το δικαίωμα σε αυτοπροσδιοριζόμενο θάνατο και νομιμοποίησε τη δυνατότητα υποστήριξης από τρίτους. Η απαγόρευση της «εμπορικής προώθησης της αυτοκτονίας» έχει κηρυχθεί άκυρη, πράγμα που σημαίνει ότι οι γιατροί και οι σύλλογοι επιτρέπεται να παρέχουν βοήθεια, αλλά το άτομο που επιθυμεί να πεθάνει πρέπει να πάρει το φάρμακο μόνο του.

Οι συζητήσεις για τη νομική ρύθμιση της ευθανασίας στη Γερμανία παραμένουν επίκαιρες. Ο Hans-Jürgen Brennecke και το DGHS αγωνίζονται για μια μεταρρύθμιση που επιτρέπει στους ανθρώπους να λαμβάνουν τις τελικές αποφάσεις της ζωής τους ανεξάρτητα και να μην χρειάζεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να εκπληρώσουν την επιθυμία τους για ευθανασία. Οι συζητήσεις είναι περίπλοκες και πολύπλευρες, αλλά οι προσπάθειες πολλών αφοσιωμένων ανθρώπων δείχνουν ότι χρειάζεται επείγουσα δράση.