Ο Μάλερ σώζει το Ευγένιος Ονέγκιν του Τσαϊκόφσκι: Μια βραδιά θαυμάτων!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Στις 19 Ιανουαρίου 1892, ο Γκούσταβ Μάλερ έσωσε τη γερμανική πρεμιέρα του «Ευγένιου Ονέγκιν» του Τσαϊκόφσκι στο Αμβούργο.

Am 19. Januar 1892 rettete Gustav Mahler in Hamburg die deutsche Erstaufführung von Tschaikowskys "Eugen Onegin".
Στις 19 Ιανουαρίου 1892, ο Γκούσταβ Μάλερ έσωσε τη γερμανική πρεμιέρα του «Ευγένιου Ονέγκιν» του Τσαϊκόφσκι στο Αμβούργο.

Ο Μάλερ σώζει το Ευγένιος Ονέγκιν του Τσαϊκόφσκι: Μια βραδιά θαυμάτων!

Το πόσο καρδιά και ψυχή πηγαίνει στην όπερα είναι ιδιαίτερα εμφανές στη μοίρα του αριστουργήματος του Τσαϊκόφσκι *Ευγένιος Ονέγκιν*. Στις 19 Ιανουαρίου 1892, η γερμανική πρεμιέρα στο Αμβούργο ήταν ένα αξέχαστο γεγονός - κυρίως χάρη στις ακούραστες προσπάθειες του Γκούσταβ Μάλερ, ο οποίος χρειάστηκε να παρέμβει σε μια εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Η ιστορία που εκτυλίχθηκε εκείνη την ημέρα δείχνει τις προκλήσεις και το πάθος των καλλιτεχνών και παρέχει μια εικόνα για τις απαρχές ενός υπέροχου έργου.

Η όπερα *Eugene Onegin* βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα σε στίχους του Αλεξάντερ Πούσκιν και τη σύνθεση του Pyotr Ilyich Tchaikovsky. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Μόσχα στις 29 Μαρτίου 1879 και έκτοτε θεωρείται εξαιρετικό δείγμα λυρικής όπερας με δραματική μουσική. Η δράση διαδραματίζεται στην Αγία Πετρούπολη και τη γύρω περιοχή τη δεκαετία του 1820 και μιλά για έναν εγωιστή ήρωα που απορρίπτει την αγάπη μιας νεαρής γυναίκας και έτσι δημιουργεί μοιραία μια σύγκρουση.

Οι προκλήσεις της γερμανικής απόδοσης

Υπήρχαν μερικά εμπόδια στην πρεμιέρα του Αμβούργου. Ο Τσαϊκόφσκι, που μόλις μιλούσε γερμανικά, δεν μπορούσε να διευθύνει τη δουλειά του. Οι αλλαγές στα ρετσιτάτι που προκλήθηκαν από τη μετάφραση προκάλεσαν σύγχυση και οι τραγουδιστές και η ορχήστρα μπερδεύτηκαν. Η σολίστ Mary Kraus-Weiner θυμήθηκε τις δυσκολίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της πρόβας. Η κατάσταση έγινε τεταμένη όταν ο Τσαϊκόφσκι συνειδητοποίησε ότι έχανε τον έλεγχο της παράστασης και άρχισε να ψάχνει για σωτήρα.

Ο Γκούσταβ Μάλερ, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός ως εξαιρετικός μαέστρος σε αυτό το σημείο, κλήθηκε να βοηθήσει. Όχι μόνο ήρθε για να σώσει την παράσταση, αλλά παρά τις δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να κάνει την παράσταση συντριπτική επιτυχία. Οι τραγουδιστές ενθουσιάστηκαν από την παρουσία του στο βήμα του μαέστρου και η παράσταση έμεινε αξέχαστη σε όλους τους παρευρισκόμενους.

Μάλερ: Ένα ανερχόμενο αστέρι

Ο Gustav Mahler, γεννημένος στο Kalischt το 1860, ήταν ένα μουσικό θαύμα που ολοκλήρωσε εντυπωσιακές σπουδές στο Ωδείο της Βιέννης. Είχε κάνει όνομα με τις διάφορες θέσεις διεύθυνσης του, όπως στη Λειψία και τη Βουδαπέστη, μέχρι που ανέλαβε την Όπερα του Αμβούργου το 1891. Η ευκαιρία να σκηνοθετήσει τη γερμανική πρεμιέρα του *Ευγένιος Ονέγκιν* του Τσαϊκόφσκι εδραίωσε τη φήμη του και προκάλεσε σάλο στον κόσμο της όπερας. Αργότερα διηύθυνε επίσης την πρώτη παράσταση του *Eugene Onegin* στη Βιέννη, η οποία έλαβε προσοχή πέρα ​​από τα σύνορά της.

Η πρεμιέρα στη Χανσεατική πόλη παρέμεινε αγκυροβολημένη ως σημαντική στιγμή στην ιστορία της όπερας. Οι ερωτήσεις του Τσαϊκόφσκι για την υλοποίηση της μουσικής του απαντήθηκαν με παρέμβαση του Μάλερ. Αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο μια απόδειξη του ταλέντου του Μάλερ, αλλά και μια ένδειξη ότι ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές μπορεί να δημιουργηθεί μια πολύτιμη μουσική σύνδεση.

Ωστόσο, η ώρα της παράστασης δεν στέφθηκε μόνο με επιτυχία. Μετά την πρεμιέρα, ο Τσαϊκόφσκι βρέθηκε επίσης αντιμέτωπος με περαιτέρω ερμηνείες του *Ευγένιος Ονέγκιν*, ο οποίος γνώρισε γρήγορα παγκόσμια επιτυχία. Με τη δέσμευσή του, ο Μάλερ έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όχι μόνο στην πρεμιέρα στο Αμβούργο, αλλά σε όλη τη διαδικασία ανάπτυξης αυτής της όπερας, που έκτοτε έχει μόνιμη θέση στο ρεπερτόριο των μεγάλων λυρικών αιθουσών.

Η επιρροή που άσκησαν ο Μάλερ και ο Τσαϊκόφσκι στην όπερα και τη συμφωνική παράδοση είναι αναμφισβήτητη. Οι εμπειρίες και η δημιουργική ανταλλαγή αυτών των δύο βαθύτερων καλλιτεχνών εξακολουθούν να είναι ένα κομμάτι της ζωντανής μουσικής ιστορίας που αντηχεί τόσο πάνω όσο και πίσω από τις σκηνές.