Verlangen naar Anklam: hoe Rainer Schumann zijn thuisgevoel behoudt

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Rainer Schumann, Anklamer die al 60 jaar weg is, vertelt over zijn thuisland en de tradities die hij elk jaar bezoekt.

Rainer Schumann, Anklamer der seit 60 Jahren weg ist, spricht über seine Heimat und jährlich besuchte Traditionen.
Rainer Schumann, Anklamer die al 60 jaar weg is, vertelt over zijn thuisland en de tradities die hij elk jaar bezoekt.

Verlangen naar Anklam: hoe Rainer Schumann zijn thuisgevoel behoudt

Rainer Schumann, geboren in Anklam, is al meer dan 60 jaar gescheiden van zijn geboorteplaats. Hij werd in 1952 in Anklam geboren en werd als peuter in een pleeggezin geplaatst. Zijn eerste deel van zijn leven verliep redelijk normaal, totdat de scheiding van zijn pleegouders hem naar een speciaal kindertehuis bracht. Dit resulteerde in veel uitdagingen die gedurende zijn schooljaren voortduurden. Zijn oudere stiefbroer ging naar het leger in Rostock, terwijl Rainer in Anklam bleef en worstelde met de moeilijkheden op zijn school.

Later moest hij naar Georgenthal verhuizen om bij zijn biologische moeder te gaan wonen, wat hij zelf omschrijft als een “horror”. De zeggenschap van zijn moeder speelde daar een grote rol en leidde regelmatig tot conflicten. De volgende verhuizing kwam op 18-jarige leeftijd: Rainer verhuisde met zijn moeder naar Annahütte in Brandenburg, waar hij in de glasfabriek werkte en zijn eerste vrouw ontmoette. Deze relatie bracht hem in 1972 op huwelijksreis naar Anklam - maar zijn thuisland bleef altijd in zijn hart en werd weerspiegeld in de jaarlijkse traditie ervan.

Jaarlijkse terugkeer naar Anklam

Sinds de val van het communisme reizen Schumann en zijn huidige vrouw elk jaar naar het Oostzee-eiland Usedom. Tijdens deze reis maakt u een stop in Anklam. Daar houdt Rainer de traditie in stand van ontbijten in de charmante straatcafés in het stadscentrum en slenteren door de steegjes vol geschiedenis. Voor hem is dit ritueel meer dan alleen een terugkeer; het is een eerbetoon aan zijn roots en het verlangen zijn thuisland al die jaren niet te hebben verloren.

Het leven is vaak een moeilijke reis en voor veel kinderen die in moeilijke omstandigheden opgroeien, is ondersteuning cruciaal. Voorzieningen zoals het Schultz-Hencke Huis zijn gespecialiseerd in het helpen van getroffen kinderen. Hier vinden ondersteuningsbijeenkomsten plaats, waarbij medewerkers van het bureau Jeugdzorg met de betrokkenen praten over het welzijn en de doelen van het kind. Dergelijke gesprekken brengen ouders en professionals samen om de best mogelijke zorg voor kinderen te garanderen. Elke voortgang en elke uitdaging wordt publiekelijk besproken en besproken met alle betrokkenen.

Oog houden voor de toekomst van kinderen

Deze ondersteuning wordt concreet gemaakt door gerichte hulpplannen die iedereen samen presenteert. Dit zorgt ervoor dat alle feiten en wensen in een helder plan worden vastgelegd zodat het positieve pad voor de kinderen verder kan gaan.

In een bredere context wordt duidelijk hoe belangrijk de langdurige ondersteuning van kinderen is. Het huidige kinder- en jeugdrapport, gepubliceerd op de website van het federale ministerie van Familie, Senioren, Vrouwen en Jeugd, belicht belangrijke aspecten van de kindertijd in Duitsland. Er worden ook relevante gegevens verzameld om het aanbod voortdurend te verbeteren en professioneel aan te passen aan de behoeften van kinderen en jongeren.

Het leven van een kind wordt gekenmerkt door de steun van de omgeving, zij het van instellingen of familieleden. Rainer Schumann laat ons op indrukwekkende wijze zien dat de wortels van een thuisland diep in jou geworteld zijn - ook al is de weg ernaartoe soms rotsachtig en lang. Dit maakt zijn jaarlijkse bezoeken aan Anklam niet alleen een persoonlijke reis, maar ook een sterke verbinding met zijn identiteit.

Voor geïnteresseerde lezers vindt u hier meer informatie over het verhaal van Schumann: Noordelijke koerier. Meer informatie over het ondersteunen van kinderen en jongeren in instellingen vindt u op de website Schultz-Henckehuis, evenals in het kinder- en jeugdrapport Federaal Ministerie van Familie.