Oorlog tegen de pers: Gaza blijft dodelijk voor journalisten

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Het artikel belicht de aanhoudende aanvallen op journalisten in Gaza en Israël en de gevaren waarmee zij worden geconfronteerd.

Der Artikel beleuchtet die anhaltenden Angriffe auf Journalisten in Gaza und Israel, sowie die Gefahren, denen sie ausgesetzt sind.
Het artikel belicht de aanhoudende aanvallen op journalisten in Gaza en Israël en de gevaren waarmee zij worden geconfronteerd.

Oorlog tegen de pers: Gaza blijft dodelijk voor journalisten

Uit de huidige ontwikkelingen in de Gazastrook blijkt dat de situatie voor journalisten nog steeds gespannen is. Ondanks een formeel staakt-het-vuren heeft Israël de sluiting van het kantoor van Al Jazeera in Ramallah opnieuw met zes maanden verlengd. Dit meldt Mizan Online. De kern van de controverse is het doelgericht in gevaar brengen van journalisten die, na een jaar van gewelddadige aanvallen, alleen in een precaire omgeving verslag kunnen uitbrengen.

Sinds 7 oktober 2023 zijn er steeds meer aanvallen op journalisten in de regio. Volgens het Comité ter Bescherming van Journalisten (CPJ) zijn alleen al in de Gazastrook 85 journalisten vermoord, waaronder 78 Palestijnen. Des te alarmerender is het feit dat 2024 wordt beschouwd als het dodelijkste jaar voor journalisten in Gaza, met minstens 124 doden. Dit overtreft het treurige recordaantal van 113 journalisten die zijn omgekomen tijdens de oorlog in Irak in 2007, zoals gerapporteerd door CPJ show.

De dodelijke aanvallen

Een bijzonder tragische episode vond plaats op 13 oktober 2023, toen Reuters-journalist Issam Abdallah werd vermoord en verschillende andere journalisten, waaronder twee AFP-medewerkers, gewond raakten. Speciale VN-rapporteur Morris Tidball-Binz beschreef deze aanval als een met voorbedachten rade en gerichte aanval die in strijd is met het internationaal humanitair recht. Hij verduidelijkte dat er geen gevecht aan voorafging en dat het gebruikte materiaal, een 120 mm mortiergranaat, uitsluitend door het Israëlische leger werd gebruikt.

Als je de gevaren in ogenschouw neemt waarmee journalisten vandaag de dag worden geconfronteerd, is het duidelijk dat de lijst met sterfgevallen blijft groeien. In 2024 kwamen nog drie journalisten om het leven bij een Israëlische luchtaanval op een als journalistiek gemarkeerde woonplaats. Volgens een onderzoek van dagelijks nieuws De Gazastrook wordt beschouwd als de gevaarlijkste omgeving voor journalisten van de afgelopen dertig jaar.

Mediavrijheid onder druk

De systematische vernietiging van de media-infrastructuur in Gaza heeft berichtgeving vrijwel onmogelijk gemaakt. Zonder internationale persvrijheid blijft de toegang tot Gaza voor buitenlandse media geblokkeerd. Buitenlandse journalisten zijn zelden ter plaatse, wat leidt tot een vertekend beeld van de situatie. De Israëlische militaire censuur heeft een enorme invloed op de berichtgeving en de bewegingsvrijheid van verslaggevers.

Vooral Palestijnse journalisten worden getroffen. Zij lijden niet alleen onder de gevaren van het conflict, maar ook onder de dreiging van Hamas. Sommige journalisten maken melding van intimidatie en intimidatie in overeenstemming met de wet. Niettemin zetten zij hun werk voort terwijl de families van hun overleden collega’s rouwen om hun dierbaren.

Roep om internationale steun

De situatie is bitter. De Commissie ter Bescherming van Journalisten (CPJ) heeft sinds het begin van het conflict ruim 300.000 dollar uitbetaald aan ruim 1.800 journalisten om in hun meest fundamentele behoeften te voorzien. Ze bieden ook psychosociale steun aan meer dan 100 vrouwelijke journalisten en bieden veiligheidsadvies. Niettemin roept het CPJ op tot een grotere juridische verantwoordelijkheid van Israël voor de aanvallen op journalisten en tot een verbeterde veiligheidsaanpak.

Terwijl het nieuws uit Gaza overschaduwd blijft door onschuldige slachtoffers, blijft de roep om persvrijheid en internationale steun urgenter dan ooit. Het verlies van journalisten wordt niet alleen gezien als een misdaad tegen de menselijkheid, maar eerder als de doelbewuste censuur van de werkelijkheid die gedocumenteerd moet worden.