Rozbiórka Nordland III: Greifswald pozwala na zniknięcie 80-letniego kutra

Rozbiórka Nordland III: Greifswald pozwala na zniknięcie 80-letniego kutra

Historyczny przykład żeglugi morskiej „Nordland III” jest obecnie rozbierany w porcie w Greifswaldzie. Ponad 80-letni statek, zbudowany jako statek rybacki w 1944 roku, stoi na brzegach Rycka od prawie dwóch lat. Prace rozbiórkowe rozpoczęły się jakiś czas temu i obecnie ciężki sprzęt rozbiera duże części niegdyś dumnej kuźni. Jest kilka powodów, dla których ten krok był konieczny.

Jesienią 2023 r. silna burza spowodowała, że ​​statek nabrał dużej ilości wody i ostatecznie zatonął. Awaria pomp zęzowych spowodowana awarią zasilania spowodowała awarię hydrofobowego środka. Wrak spędził na dnie około trzech tygodni, zanim w listopadzie 2023 r. został wyniesiony na brzeg za pomocą dwóch dużych dźwigów. Ponownie NDR zgłoszono, że odzysk był konieczny, aby zapobiec zanieczyszczeniu wody substancjami zanieczyszczającymi. Na miejscu pracowało około 30 służb ratowniczych.

Prace rozbiórkowe i planowanie długoterminowe

Prace rozbiórkowe nie są łatwym przedsięwzięciem. Płyty użyte podczas prac ważą około 25 kilogramów każda i służą do zabezpieczenia podłogi. Z wraku wyrywa się drewno i metal i starannie sortuje do różnych pojemników. Aby zabezpieczyć prace, wokół placu budowy pomiędzy stopniem a Hotelem Utkiek postawiono płoty i plandeki. Ministerstwo Środowiska stwierdziło, że teren będzie wykorzystywany również do składowania plomb przystankowych.

Po sporze prawnym odpowiedzialność za złomowanie spadła na organ państwowy, który rok wcześniej zastrzegł, że zajmie się utylizacją. Szacuje, że całość prac powinna zakończyć się do 15 października 2025 r., aby zdążyć przed kolejnym sezonem sztormowym. Według raportów koszt złomowania może sięgać setek tysięcy Kurier Północny nie jest nieznaczne.

Niebezpieczeństwo demontażu statku

Jeśli chodzi o problemy nie tylko lokalne, spojrzenie poza horyzont pokazuje, że demontaż statków wiąże się również z wyzwaniami w skali globalnej. Jak stwierdza Greenpeace w swoich raportach, około 100 000 młodych pracowników migrujących pracuje w niedopuszczalnych warunkach na złomowiskach w Azji. Wynagrodzenie często wynosi od 1 do 2 dolarów dziennie – jest to sytuacja niedopuszczalna. W Niemczech wiele wynikających z tego chorób uważa się nawet za choroby zawodowe wymagające odszkodowania.

Zagrożenia dla zdrowia powodowane przez toksyczne opary, pył azbestowy i inne zanieczyszczenia są alarmujące. Wielu pracowników w milczeniu cierpi z powodu trwałych konsekwencji zdrowotnych wynikających z ich codziennej pracy. Pozostaje mieć nadzieję, że w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, gdzie obecnie utylizowany jest „Nordland III” w sposób odpowiedzialny, nacisk zostanie położony na aspekty ekologiczne i ludzkie, aby uniknąć podobnych katastrof w przyszłości.