De bemanning van Ewer vecht om terug te keren naar de oude haven van Lüneburg!

De bemanning van Ewer vecht om terug te keren naar de oude haven van Lüneburg!

De waterwegen van Lüneburg hebben de laatste tijd voor veel opschudding gezorgd. Veel mensen kennen de Ewer, het traditionele schip dat wordt beschouwd als een herkenningspunt van de regio. Maar zoals lueneburgaktuell.de meldt, zijn er momenteel enkele uitdagingen. Het schip kan niet meer naar de Oude Kraan en Pier aan de Stintmarkt varen omdat de Dienst Waterwegen en Scheepvaart nieuwe eisen heeft gesteld. Deze regelgeving levert grote problemen op voor de vrijwillige bemanning.

Jens-Peter Fiedler, woordvoerder van de Ewer-crew en voorzitter van de steunvereniging van het Zoutmuseum, legde uit dat een eerder verleende vrijstelling nu is verlopen. De vereniging vraagt ​​om een ​​verlenging van deze vergunning om de traditie van de Ewers in stand te houden. De afgelopen weken heeft de bemanning al wat werkzaamheden aan boord uitgevoerd, zoals het plaatsen van een trap met leuning en het bevestigen van twee brandblussers en een radio.

Huidige uitdagingen

Een ander groot probleem is de vervallen infrastructuur in het gebied. Er varen momenteel geen andere schepen tussen Bardowick en Lüneburg. De waterpolitie is slechts met één patrouillewagen in de regio aanwezig en de sluizen en stuwen in Bardowick, Wittorf en Fahrenholz zijn helaas gesloten. Deze situatie maakt het voor de Ewer-crew bijna onmogelijk om reizen met gasten aan te bieden. Om de toeristische aantrekkingskracht te vergroten, moeten bezoekers aankomen bij het regeringscentrum en naar Bardowick rijden.

Een sprankje hoop voor de bemanning en de regio zou een verbeterd toeristisch concept voor de Ilmenau tussen Uelzen en de monding van de Elbe bij Hoopte kunnen zijn. Het doel is om de bevaarbaarheid van de rivier te herstellen door het herstel van de sluizen en stuwen. De federale overheid is van plan de federale waterweg uit te rusten met bodemglijbanen, die dure reparaties kunnen vervangen.

Het jaagpad en de geschiedenis

Waar komt dit eeuwenoude transportmiddel vandaan dat vandaag de dag zo gewaardeerd wordt? Het jaagpad dat Lüneburg en Bardowick met elkaar verbindt, heeft een fascinerende geschiedenis. Vanaf het begin van de 14e eeuw tot 1847 sleepten mensen kannen stroomopwaarts - een klus die allesbehalve eenvoudig was. trails4friends.de beschrijft dat de jaagpaden slechts aan één kant van de rivier zijn aangelegd om tegenliggers niet te hinderen.

Sindsdien is er veel gebeurd in de regio. Terwijl Bardowick nu bekend staat als groenteleverancier voor Hamburg, is het belang van de Lüneburg Saline afgenomen. Het Ilmenau-kanaal, dat eind 18e eeuw werd aangelegd, verkortte de transportroute naar Hamburg met zes kilometer en verbond de regio verder.

Visies op de toekomst

Hoewel de hydraulische infrastructuur zich momenteel in een trieste staat bevindt, kunnen overwegingen voor een nieuwe jachthaven in Lüneburg mogelijk een frisse wind brengen. Op voorwaarde dat de reparatie van de Bardowick-ophaalbrug en sluizen vooraf wordt voltooid, hopen velen dat dit zal leiden tot een revitalisering van het vervoer over water.

De Federal Waterways and Shipping Administration (WSV) is verantwoordelijk voor het scheepvaartverkeer in Duitsland en houdt zich bezig met het onderhoud en de aanleg van nieuwe waterwegen, sluizen en bruggen, zoals bmv.de stelt. Hun leidmotief: Mobiliteit mogelijk maken en het milieu beschermen.

Bij een eerste initiatief worden de Ewer en de geplande ideeën op zaterdag 12 juli vanaf 12.00 uur gepresenteerd op de ligplaats bij het gezagscentrum. tot 17.00 uur Het valt nog te hopen dat de maatregelen van de bemanning en de ontwikkelingen op het gebied van waterwegen snel hun vruchten zullen afwerpen en dat de traditie van de Ewer levend zal blijven in de haven van Lüneburg.