Suche
Mein Konto
Mieszkańcy Lüne walczą o własną decyzję o śmierci: wezwanie do reform!
Powód z Lüneburga wzywa do samodzielnego zdecydowania się na śmierć w Niemczech. Od 2025 r. omawiane będą kwestie eutanazji, praw i zmian.
Mieszkańcy Lüne walczą o własną decyzję o śmierci: wezwanie do reform!
W samym sercu Lüneburga 80-letni Hans-Jürgen Brennecke zajmuje się kwestią, która staje się coraz ważniejsza: samostanowieniem o umieraniu. Głośny Gazeta Goslara Brennecke jest prominentną członkinią Niemieckiego Towarzystwa Humanitarnego Umierania (DGHS). Jego cel jest jasny: ludzie powinni mieć możliwość poddania się eutanazji we własnym kraju, bez konieczności wyjeżdżania za granicę.
Aktywna eutanazja jest w Niemczech nadal zakazana. Oznacza to, że lekarzom nie wolno podawać leków kończących życie pacjenta. Zamiast tego mogą towarzyszyć i wspierać jedynie podczas wycofywania środków podtrzymujących życie, ale tylko wtedy, gdy jest to zgodne z wolą pacjenta. Wraz ze wzrostem liczby dochodzeń w następstwie wyroku Federalnego Trybunału Konstytucyjnego pięć lat temu, DHHS szybko się rozwinął i liczy obecnie ponad 45 000 członków. Organizacja odnotowuje silny wzrost wynoszący około 1500 nowych członków miesięcznie.
Statystyka i rozwój eutanazji
Liczby mówią same za siebie: w 2022 r. DGHS przekazało łącznie 625 przypadków, podczas gdy Dignitas Deutschland i Stowarzyszenie Eutanazja odnotowały odpowiednio 183 i 171 spraw. Odpowiada to około 0,1 procent rocznych zgonów w Niemczech, szacowanych na około milion. Ponadto średni wiek osób dotkniętych chorobą wynosi 79 lat, a biorąc pod uwagę rozwój demograficzny, liczba zapytań może w przyszłości nadal rosnąć.
Jak w DGHS Jak zauważono, dyskusję na temat eutanazji charakteryzują różne kwestie etyczne, religijne i prawne. Ramy prawne stanowią, że życzenia pacjenta są najważniejsze. Wyrażające zgodę osoby dorosłe mogą w testamencie życia określić, jakich środków medycznych chcą, a jakich nie. Wszelkie niejasności w tym zakresie muszą zostać zidentyfikowane przez przełożonego.
Prawne aspekty eutanazji w Niemczech
W Niemczech rozróżnia się eutanazję czynną i bierną. O ile czynna eutanazja, czyli ukierunkowane przyspieszenie śmierci na żądanie, jest zabroniona na mocy art. 216 kodeksu karnego i grozi karą od sześciu miesięcy do pięciu lat, o tyle eutanazja bierna, tj. rezygnacja ze środków przedłużających życie, pozostaje prawnie nieszkodliwa, o ile odpowiada woli pacjenta. Przepis ten obowiązuje niezależnie od rodzaju i stadium choroby.
Szczególnie istotny jest także aspekt eutanazji pośredniej. Obejmuje to łagodzenie bólu za pomocą leków, które mogą nieumyślnie skrócić życie. Tego rodzaju terapie są dozwolone w Niemczech, jeśli ich celem jest wyraźnie złagodzenie cierpienia.
Kolejną istotną kwestią jest samobójstwo wspomagane. Orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego z 26 lutego 2020 r. uznało prawo do samostanowienia o śmierci i zalegalizowało możliwość wsparcia ze strony osób trzecich. Zakaz „komercyjnego promowania samobójstwa” uznano za nieważny, co oznacza, że lekarze i stowarzyszenia mogą udzielać pomocy, ale osoba chcąca umrzeć musi sama zażyć lek.
Dyskusje na temat prawnych regulacji eutanazji w Niemczech są nadal aktualne. Hans-Jürgen Brennecke i DGHS walczą o reformę, która umożliwi ludziom samodzielne podejmowanie ostatecznych decyzji życiowych i brak konieczności wyjeżdżania za granicę, aby spełnić życzenie eutanazji. Debaty są złożone i wieloaspektowe, ale wysiłki wielu zaangażowanych osób pokazują, że potrzebne są pilne działania.