Levensfilosofie van Holocaust-overlevende Eva Erben: geluk ondanks trauma

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Ervaar de inspirerende levensfilosofie van Eva Erben, een overlevende van de Holocaust, en haar zoektocht naar geluk.

Erleben Sie die inspirierende Lebensphilosophie von Eva Erben, einer Holocaust-Überlebenden, und ihr Streben nach Glück.
Ervaar de inspirerende levensfilosofie van Eva Erben, een overlevende van de Holocaust, en haar zoektocht naar geluk.

Levensfilosofie van Holocaust-overlevende Eva Erben: geluk ondanks trauma

We hebben allemaal verhalen te vertellen, maar sommige zijn ontroerender dan andere. Eva Erben, een indrukwekkende 95-jarige overlevende van de Holocaust, deelde onlangs haar opmerkelijke levensreis tijdens een reis naar Jeruzalem. Ondanks de verschrikkelijke omstandigheden die ze als kind heeft meegemaakt, waaronder de moord op haar hele familie door de nazi’s en een dodenmars van 700 kilometer, omschrijft ze zichzelf als een gelukkige vrouw. “Ik heb geleerd positief te leven”, zegt ze, en haar filosofie brengt licht in de donkerste hoeken van het menselijk bestaan. Zo onthult ze een stukje van haar ziel terwijl ze ideeën uitwisselt met andere overlevenden bij het Yad Vashem Holocaust-monument. In deze emotionele omgeving is haar boodschap bot: het leven is niet alleen wat we lijden, maar ook hoe we erop reageren.

Erben benadrukt een filosofie van overwinnen, geïnspireerd door Friedrich Nietzsche. “We moeten de slagen van het lot negeren en de mooie dingen in het leven waarderen”, zegt ze, daarbij verwijzend naar vriendschap en de schoonheid van bloemen. Haar levenswijsheid bestaat niet alleen uit persoonlijke strategieën, maar ook uit instructies voor iedereen die in moeilijke tijden voor zichzelf wil gelden. Doorzettingsvermogen, tolerantie en acceptatie van de imperfectie van het leven zijn centrale motieven in haar denken. Ze heeft een speciale aanbeveling in petto: het gedicht 'If' van Rudyard Kipling, dat haar troost gaf op haar moeilijkste momenten.

Het gezin als bron van kracht in donkere tijden

De thema’s die Erben aansnijdt, maken deel uit van een groter geheel dat de Joodse gemeenschap tijdens de Sjoa laat zien. De nieuwe kalender 2025-2026 uit de Yad Vashem-collectie, getiteld ‘De Joodse familie tijdens de Shoah: Artefacten uit de Yad Vashem-collectie’, benadrukt de kwetsbaarheid van familiebanden onder het naziregime. In feite werd de joodse gezinsstructuur op veel plaatsen zwaar getroffen en volledig uiteengevallen. Ondanks alle verwachtingen probeerden de joden de gezinscohesie te behouden. Deze banden waren niet alleen een bron van troost, maar ook een hoeksteen van hun identiteit. De artefacten die in de kalender worden geïllustreerd, zijn meer dan alleen objecten; het zijn troostende herinneringen aan liefdevolle gebaren en symboliseren pijnlijke scheidingen.

Het vastleggen van miljoenen namen uit het verleden is een centrale taak van het monument. Veel van de namen zijn nog niet geïdentificeerd en wachten om aan de database te worden toegevoegd. Sinds 2004 heeft de namendatabase van Yad Vashem bijna drie miljoen gedocumenteerde slachtoffers geregistreerd. Het Shoah Victims’ Names Recovery Project is een initiatief dat tot doel heeft deze namen compleet te maken en families aan te moedigen zich bezig te houden met de herinneringen aan hun voorouders. Veel van deze personen werden tijdens Operatie Barbarossa geëvacueerd naar de centrale delen van de USSR en de verschrikkelijke omstandigheden tijdens deze periode hebben ook betrekking op het lot van duizenden die vaak zijn vergeten.

Herinnering als levende verbinding

Yad Vashem streeft er niet alleen naar om historische feiten te behouden, maar bevordert ook de herinnering en het bewustzijn binnen het Joodse volk. Nobelprijswinnaar prof. Elie Wiesel benadrukte het belang van de database: deze verbindt de levenden met de doden en is een centraal onderdeel van het collectieve geheugen. De voortdurende digitalisering van namen en verhalen is niet alleen een uitdaging, maar ook een bron van troost en identiteit voor veel overlevenden en hun families.

In een tijd waarin we onze verhalen blijven vertellen, leert Eva Erben ons dat het niet alleen gaat om wat ons is overkomen, maar om hoe we met dat verhaal omgaan. Haar reis is een levend getuigenis dat zelfs in de diepste duisternis een sprankje hoop en geluk kan bestaan. Het belang van het herinneren van je roots, maar ook van het vormgeven van de toekomst met een glimlach, is iets dat we misschien kunnen leren van de niet aflatende levensvreugde van deze opmerkelijke vrouw.