Το The Broken Jug του Kleist λάμπει με νέα λαμπρότητα στο Wilhelmshaven!

Το The Broken Jug του Kleist λάμπει με νέα λαμπρότητα στο Wilhelmshaven!

Στην καρδιά του Wilhelmshaven, ο νέος επικεφαλής σκηνοθέτης Nicola Bremer φέρνει μια ανάσα φρέσκου αέρα στο θέατρο. Ανεβάζει το «The Broken Jug» του Kleist, ένα κλασικό που όχι μόνο καλύπτεται από το Abitur, αλλά και αιχμαλωτίζει το κοινό με πρωτότυπες λεπτομέρειες. αναφέρει το NWZonline, ότι η παραγωγή περιστρέφεται γύρω από τη δράση του 1800, εποχή που προηγήθηκε των σύγχρονων μεθόδων εξασφάλισης εγκληματολογικών και συλλογής αποδεικτικών στοιχείων.

Το θέμα της αντίληψης είναι κεντρικό, καθώς οι χαρακτήρες επιμένουν στις δικές τους εκδοχές της ιστορίας. Για να παραμένει ασαφές το κοινό για το τι θα γίνει στο φινάλε, ο Μπρέμερ διατηρεί την ένταση μέχρι το τέλος. Ένα εντυπωσιακό στοιχείο της παραγωγής είναι το μεγάλο, λευκό πόδι της γάτας, το οποίο απεικονίζεται από τον Sven Heiß και προκαλεί σάλο.

Από το μπαμ στο δράμα

Η σκηνή καταλαμβάνεται από ένα δυνατό κρότο και καπνό, που αρπάζει το κοινό από την αρχή. Τα μέρη του Corpus Delicti χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία της αποβάθρας, του βάθρου και του μητρώου του κριτή Adam (που υποδύεται ο Stefan Faupel), ο οποίος εμφανίζεται με τραύματα στο κεφάλι του και αναφέρεται σε μια παράξενη ιστορία με μια γάτα. Για να γνωρίζει το κοινό τι διακυβεύεται, η δίκη περιστρέφεται γύρω από τη σπασμένη κανάτα της Marthe Rull (Aida-Ira El-Eslambouly).

Μέσα στο νομικό χάος, ο δικαστής Walter (Simon Ahlborn) και ο υπάλληλος Licht (Félicien Moisset) προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση. Το έργο εξελίσσεται όχι μόνο ως ποινική υπόθεση, αλλά και ως μια ρομαντική ιστορία αγάπης μεταξύ της Eve Rull (Anne Weise) και του Ruprecht Tümpel (Friedrich Steinlein).

Μια ματιά στα παρασκήνια

Η γλώσσα παραμένει πιστή στο στυλ του Heinrich von Kleist, αλλά οι χαρακτήρες αποκτούν περισσότερη εσωτερική ζωή και βάθος μέσω της παραγωγής. Οι θεατές μπορούν να δεθούν συναισθηματικά με τους χαρακτήρες και να βιώσουν τις εξελίξεις τους από κοντά. Με αυτή την παραγωγή, ο Μπρέμερ όχι μόνο δείχνει τις ταλαντούχες σκηνοθετικές του ικανότητες, αλλά διεγείρει επίσης τον προβληματισμό για τις ανθρώπινες λαχταρίες και σχέσεις.

Το ενδιαφέρον για τη σχέση δραματικού κειμένου και θεάτρου συζητείται επίσης σε πρόσφατες μελέτες. Όπως καθιστά σαφές η ανάλυση της Μιλένα Ρόλκα, η παράσταση στο δράμα θεωρείται ως βασική δομική αρχή από τον 18ο αιώνα. Αυτή η προοπτική συμπληρώνει την προθυμία του κοινού να ασχοληθεί με την παράσταση και να αναγνωρίσει την πολυπλοκότητα των σχέσεων που απεικονίζονται. Οι Königshausen & Neumann περιγράφουν αυτή η δραματουργία είναι καθοριστική για την κατανόηση των έργων του Κλάιστ.

Με αυτή τη δημιουργική παραγωγή του «The Broken Jug», ο Nicola Bremer δείχνει ότι το θέατρο εξακολουθεί να είναι πολύ δημοφιλές σήμερα και μπορεί να προσφέρει ένα χώρο για προβληματισμό για την ανθρωπότητα.