Hans-Jürgen Massaquoi: Overlevingsverhaal van een held uit Hamburg

Hans-Jürgen Massaquoi: Overlevingsverhaal van een held uit Hamburg

Op 19 januari 1926 werd Hans-Jürgen Massaquoi geboren in Hamburg-Eppendorf. Als zoon van een Duitse verpleegster, Bertha Baetz, en een Liberiaanse diplomaat, Al-Haj Massaquoi, groeide hij op in een Hamburg dat destijds werd gevormd door de idealen van het nationaal-socialisme. De eerste jaren van zijn leven bracht hij door in omstandigheden van de hogere klasse voordat het lot zijn gezin in 1929 naar Barmbek bracht, waar ze met een heel andere realiteit werden geconfronteerd. Veel van zijn familieleden keerden terug naar Liberia en lieten Massaquoi en zijn moeder alleen achter. In deze moeilijke omgeving begon hij uit de eerste hand de frustrerende ervaring van uitsluiting en discriminatie te ervaren.

Zoals NDR meldt, werd Massaquoi op school vaak vernederd door leraren en gepest door zijn klasgenoten. Gedurende deze tijd ervoer hij ook de toenemende discriminatie waarmee de nazi's in 1933 aan de macht kwamen. Officieel gestigmatiseerd als 'niet-Ariër', probeerde Massaquoi wanhopig zich aan te passen. Hij schilderde een hakenkruis op zijn tanktop en zocht een plaats in de Hitlerjugend, in de hoop geaccepteerd te worden.

Een leven tussen racisme en veerkracht

De jeugd en jeugd van de jonge Massaquoi werden gekenmerkt door voortdurende uitdagingen. Hij woonde in een Duitsland waar racisme alomtegenwoordig was en herhaaldelijk het doelwit was van discriminerende opmerkingen en vijandige blikken. Zoals NAG opmerkt, was Massaquoi tijdens zijn schooljaren niet alleen het slachtoffer van beledigingen, maar ook van fysieke aanvallen. Ondanks deze moeilijke tijden ontwikkelde Massaquoi een opmerkelijke veerkracht die zijn levensverhaal vorm zou geven.

Toen in de zomer van 1943 het bombardement op Hamburg begon, leefde Massaquoi met zijn moeder in voortdurende angst. Maar hij overleefde de terreur van de Tweede Wereldoorlog, deels omdat er geen systematisch plan was voor de uitroeiing van de zwarten. Na de oorlog kwamen zijn ontmoetingen met Amerikaanse matrozen, wat zijn interesse in de Verenigde Staten wekte en er uiteindelijk toe leidde dat hij in 1948 Duitsland verliet. Hij verhuisde naar Liberia voordat hij in 1950 naar de VS kwam. Daar vond hij zijn plaats als parachutist in het Amerikaanse leger en studeerde journalistiek.

Een erfenis van de strijd voor gelijkheid

Zijn professionele carrière was indrukwekkend: Massaquoi werkte 39 jaar lang voor het Afro-Amerikaanse tijdschrift ‘Ebony’ en hield interviews met belangrijke persoonlijkheden als Martin Luther King en Malcolm X. In 1966 bezocht hij na zijn emigratie voor het eerst Duitsland. Zijn leven, gekenmerkt door racisme, weerspiegelde de uitdagingen waarmee veel mensen worden geconfronteerd die worden gediscrimineerd vanwege de kleur van hun huid. In zijn autobiografie ‘Neger, Neger, Schoorsteenveger’, die in 1999 verscheen, besprak hij zijn ervaringen en kreeg daarmee veel aandacht.

In 2009 ontving Massaquoi het Federale Kruis van Verdienste voor zijn bijdragen en levenswerk. Tragisch genoeg overleed hij op 19 januari 2013 in Jacksonville, Florida, waarbij hij twee zoons achterliet. Zijn nalatenschap leeft echter voort: in 2017 werd een voetgangerspassage in Barmbek naar hem vernoemd om zijn inzet voor gelijkheid en tegen racisme te eren.

Het leven van Massaquoi is een krachtig bewijs van de kracht van de menselijke geest en de veerkracht te midden van discriminatie. Zijn verhaal is niet alleen een deel van het verleden, maar ook een aanzet om de huidige uitdagingen aan te pakken, zoals die welke naar voren komen in de discussie over raciale profilering in Duitsland. Het onderwerp blijft relevant, zoals Democratie BW op indrukwekkende wijze aantoont.