Duistere geheimen van de psychiatrie: nieuwe onthullingen in Ueckermünde!
In het boek van Dr. Kathleen Haack wordt de donkere geschiedenis van de psychiatrie onder het nationaal-socialisme blootgelegd, met de nadruk op Ueckermünde.

Duistere geheimen van de psychiatrie: nieuwe onthullingen in Ueckermünde!
In Ueckermünde werd een nieuw boek gepresenteerd over de duistere geschiedenis van de psychiatrie tijdens het nationaal-socialisme. Op 18 juni 2025 vond de presentatie plaats van het werk van Dr. Kathleen Haack “Van de institutionele bloei tot de nazi-moord op zieken – Psychiatrie in Ueckermünde en Pommeren in de 19e en 20e eeuw” ( Noordelijke koerier ). De auteur, een medisch historicus met meer dan tien jaar onderzoekservaring, benadrukt in haar 400 pagina's tellende boek de wreedheden die tussen 1939 en 1944 tegen duizenden geesteszieken en gehandicapten zijn gepleegd.
Een bijzonder schokkend aspect van het verwerken ervan is te vinden in het individuele lot van de slachtoffers, dat in het boek wordt besproken. Voorbeelden hiervan zijn de aangrijpende verhalen van Erika Kuckuck, die op 14-jarige leeftijd overleed, en de 90-jarige Albertine Adloff, die in 1940 werd vergast. Ook de 5-jarige Marianne Richter is een van de slachtoffers die om het leven kwam in de gaswagen. Een dergelijk lot laat zien hoe wreed de werkelijkheid voor veel mensen was en vereist een grondig onderzoek van het verleden.
Bewustzijn vergroten en geschiedenis verwerken
Het boek werd gepresenteerd in het kader van het 150-jarig jubileum van de psychiatrische zorg in Ueckermünde. Dit documenteert niet alleen de geschiedenis van de psychiatrie in Pommeren, maar ook de diepgaande omkering van de humanistische benaderingen in de psychiatrische zorg tijdens het nazi-tijdperk. Dr. Haack evalueerde historische patiëntendossiers om transparantie over de omstandigheden te creëren. De dossiers van de kliniek bevatten documenten die de misdaden onderbouwen en waaruit blijkt dat veel mensen ten onrechte geloofden dat de kliniek slechts als overslagstation fungeerde ( AMEOS ).
Deze recensie is van enorm belang omdat het publiek lange tijd weinig wist van de feitelijke gebeurtenissen. Staatsminister van Wetenschap Bettina Martin prees het herdenkingswerk van de AMEOS-groep en benadrukte de noodzaak om licht te werpen op het verleden om van de geschiedenis te leren. Bondsdaglid Philipp Amthor zei verder dat hij op school nauwelijks iets over deze tijd had geleerd en hoopt dat het boek als lesmateriaal op scholen zal worden gebruikt.
Een donker hoofdstuk in de geschiedenis
Het euthanasieprogramma van de nationaal-socialisten, waarvan minstens 250.000 geesteszieken en gehandicapten het slachtoffer werden, is een rampzalig hoofdstuk in de Duitse geschiedenis. De moordmethoden die in het boek worden genoemd, zoals uithongering, vergiftiging met luminal en vergassing in treinwagons, zijn slechts enkele van de wreedheden die de psychiatrie in deze tijd kenmerkten. DGPPN ).
Onder het voorwendsel van ‘rassenhygiëne’ en ‘eugenetica’ werden geesteszieke mensen als minderwaardig beschouwd en bruut onder de loep genomen. De T4-campagne, die officieel werd stopgezet in 1941, stopte niet. Veel artsen die bij deze humanitaire ramp betrokken waren, bleven na de oorlog ongestraft of kregen milde straffen. Deze feiten maken niet alleen deel uit van de psychiatrische geschiedenis, maar vormen ook een waarschuwing voor de toekomst.
De verwerking, zoals dr. Haack in haar boek doet, creëert bewustzijn van de verschrikkingen uit het verleden en toont het belang aan van een transparante discussie om te voorkomen dat een dergelijk lot zich herhaalt. Alleen door met de geschiedenis om te gaan kunnen we ons als samenleving blijven ontwikkelen en de herinnering aan de slachtoffers in stand houden.