Χαλιά παραλίας: Η παράκτια παράδοση της Δυτικής Πομερανίας στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας για την πολιτιστική κληρονομιά!

Χαλιά παραλίας: Η παράκτια παράδοση της Δυτικής Πομερανίας στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας για την πολιτιστική κληρονομιά!

Μια ιδιαίτερη παράδοση διατηρείται ζωντανή στο λιμάνι Greifswald Museum εδώ και έξι χρόνια. Η πρωτοβουλία «Hille Tieden» έχει ως στόχο να θυμάται τα χαλιά των ψαράδων από τη Δυτική Πομερανία και να διατηρήσει τις τεχνικές χειροτεχνίας που συνδέονται με αυτά. Οι Gertrud Fahr και Sebastian Schmidt, που ίδρυσαν την πρωτοβουλία, δείχνουν εντυπωσιακά πώς η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να παραμείνει ζωντανή. Όπως αναφέρει το [NDR](https://www.ndr.de/nachrichten/mecklenburg-vorpommern/vorpommern/greifswald-mit-strand carpeten-an-die-tradition-der-fischerruge-erinnern,mvregiogreifswald-658.html), τα «χαλιά παραλίας είναι φτιαγμένα από 90 cm x10 cm» υψηλής ποιότητας οργανικό βαμβάκι και είναι πολύ δημοφιλή.

Περίπου 1.000 χαλιά παραλίας εγκαταλείπουν τα εργαστήρια κάθε χρόνο, με τα κέρδη να πηγαίνουν σε φιλανθρωπικά έργα, όπως δημιουργικά εργαστήρια και μαθήματα κόμπων. Αυτά τα μαθήματα δεν είναι μόνο ένας τρόπος για να κρατηθεί ζωντανή η παράδοση, αλλά και μια ευκαιρία για όσους ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή.

Μια ζωντανή ιστορία

Η παράδοση της ύφανσης χαλιών αλιείας έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1920, όταν οι ψαράδες στη Δυτική Πομερανία έμειναν άνεργοι λόγω της απαγόρευσης της αλιείας. Άρχισαν να φτιάχνουν χειροποίητους κόμπους χαλιά από μαλλί προβάτου για να συντηρούν τα προς το ζην. Τα πρώτα μοτίβα προέρχονται από τον Rudolf και τη Frieda Stundl, που δίδαξαν αυτή την τεχνική στους ψαράδες. Αυτό το [Nordkurier](https://www.nordkurier.de/regional/anklam/gehoren-fischer carpets-bald-zum-weltkulturerbe-1145822) τεκμηρίωσε ότι τα χαλιά σχεδιάστηκαν το 1928 και έκτοτε αντικατοπτρίζουν τα τοπικά φυσικά τοπία και τα θαλάσσια θέματα. Στη ΛΔΓ τα χαλιά ήταν γνωστά ως «χαλιά Freester Fischer».

Τα χαλιά του Pomeranian ψαρά, που αναγνωρίστηκαν επίσημα το 2023, χαρακτηρίστηκαν ακόμη και ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά. Αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική επιτυχία για την πρωτοβουλία και τη στενή συνεργασία με διάφορους ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας και των μουσείων της πόλης, για να φέρει την παράδοση στο κοινό.

Τρέχουσες προκλήσεις και μελλοντικά σχέδια

Όμως, παρά αυτές τις επιτυχίες, η γνώση σχετικά με την παραγωγή αλιευτικών χαλιών κινδυνεύει. Όπως δείχνουν οι πληροφορίες από την Ομάδα Εργασίας για τα Παραδοσιακά Κλωστοϋφαντουργικά, έχουν απομείνει μόνο λίγοι εκπαιδευμένοι υφαντές σήμερα και η τεχνική της εξάλειψης είναι στα σκαριά. Η Ulrike Sulk, η Gisela Zeidler και η Helga Grabow είναι οι τελευταίες στο είδος τους. Η δεξιοτεχνία τους θα μπορούσε σύντομα να είναι σπάνια εάν δεν γίνουν περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση της επόμενης γενιάς.

Η πρωτοβουλία «Hille Tieden» σχεδιάζει ήδη να προωθήσει τη χειροτεχνία μέσω εργαστηρίων και σχολικών έργων και αναζητά επίσης πρώην υφαντές για να τεκμηριώσουν τις ιστορίες τους και να διατηρήσουν την τέχνη. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται και η κατασκευή μιας ολοκληρωμένης εφαρμογής για την αναγνώριση ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, με την υποστήριξη μιας ερευνητικής ομάδας που περιλαμβάνει ειδικούς από διάφορους φορείς.

Οι προσπάθειες διατήρησης των χαλιών των ψαράδων της Πομερανίας δεν είναι σημαντικές μόνο για την περιοχή. Αποτελούν μια αντανάκλαση της πολιτιστικής κληρονομιάς και των χειροτεχνικών παραδόσεων και δείχνουν εντυπωσιακά πώς η ιστορική συνείδηση ​​και η πρακτική τέχνη είναι συνυφασμένες.