Οικονομική κρίση στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία: οι επιχειρηματίες είναι απελπισμένοι!

Οικονομική κρίση στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία: οι επιχειρηματίες είναι απελπισμένοι!

Η οικονομική κατάσταση στο ανατολικό Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία παραμένει τεταμένη και δεν δείχνει σημάδια βελτίωσης. Αυτά τα ανατριχιαστικά ευρήματα δημοσιεύτηκαν από τον IHK Neubrandenburg στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής έρευνάς τους, στην οποία συμμετείχαν 362 εταιρείες από διάφορους κλάδους. Παρά τους τελευταίους μήνες, που συχνά χαρακτηρίζονταν από ελπίδες βελτίωσης, το οικονομικό κλίμα παρέμεινε στάσιμο σε επίπεδο δείκτη 97 μονάδων και είναι σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο δέκα ετών των 110 μονάδων. Η διάθεση μεταξύ των επιχειρηματιών είναι γενικά από κακή έως απαισιόδοξη.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι το 68 τοις εκατό των ιδιοκτητών επιχειρήσεων θεωρούν το αυξανόμενο κόστος εργασίας ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την επιχείρησή τους. Ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με την προηγούμενη έρευνα. Βασικός παράγοντας είναι η προγραμματισμένη αύξηση του κατώτατου μισθού στα 13,90 ευρώ στην αλλαγή του έτους, κάτι που σημαίνει σημαντική επιπλέον επιβάρυνση για πολλές επιχειρήσεις. Μόνο το 6% των εταιρειών σκέφτεται να προσλάβει νέους υπαλλήλους, ενώ το 28% αναμένει μείωση του εργατικού τους δυναμικού.

Προκλήσεις για τις εταιρείες

Οι επιχειρηματίες βλέπουν την υψηλή γραφειοκρατία και τις δυσμενείς συνθήκες οικονομικής πολιτικής ως το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι διαταραχές της ενέργειας και η αύξηση των τιμών των πρώτων υλών θεωρούνται ως ο τρίτος σημαντικός κίνδυνος από το 57 τοις εκατό των εταιρειών. Αυτοί οι παράγοντες σημαίνουν ότι μόνο το 15 τοις εκατό των εταιρειών σχεδιάζει να αυξήσει τον επενδυτικό τους προϋπολογισμό, ενώ το 42 τοις εκατό σχεδιάζει να κάνει περικοπές. Σχεδόν οι μισές εταιρείες δεν σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν σημαντικές επενδύσεις ή σχεδιάζουν να ξοδέψουν το πολύ 10.000 ευρώ, κυρίως για αγορές αντικατάστασης.

Οι επιχειρηματικές συνθήκες, ιδιαίτερα στη βιομηχανία, είναι αρνητικές για πρώτη φορά σε μια δεκαετία, αντανακλώντας το υψηλό κόστος εργασίας και την αδύναμη εγχώρια ζήτηση. Ο κατασκευαστικός κλάδος δείχνει επίσης σταθερότητα, αλλά παλεύει με σημαντική έλλειψη ειδικευμένων εργαζομένων. Ο εμπορικός τομέας, ιδιαίτερα ο χονδρικός, υποφέρει από ασθενή ζήτηση, ενώ το λιανικό εμπόριο αντιμετωπίζει αυξανόμενο κόστος εργασίας. Για τον κλάδο των μεταφορών, ωστόσο, η κατάσταση φαίνεται κάπως καλύτερη, αν και υποφέρει επίσης από υψηλό κόστος και έλλειψη ειδικευμένων εργαζομένων. Ο κλάδος της φιλοξενίας πλήττεται σοβαρά: η αύξηση των μισθών και του ενεργειακού κόστους οδηγεί σε μείωση των επενδύσεων.

Πολιτικές απαιτήσεις και προοπτικές

Ο Torsten Haasch, γενικός διευθυντής του IHK, ζητά επείγουσα δράση από τους πολιτικούς. Αυτό περιλαμβάνει τη μείωση των καθυστερήσεων μεταρρυθμίσεων και τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας κάτω από το 40%. Επισημαίνει ότι χωρίς αυτά τα βήματα δεν διαφαίνεται ανάκαμψη της οικονομικής κατάστασης στην περιοχή. Υπάρχει επίσης μια αυξανόμενη επιθυμία να χρησιμοποιηθούν ειδικά κονδύλια για τη στήριξη της περιφερειακής οικονομίας. Σε σχέση με τη συζήτηση για τον κατώτατο μισθό, γίνεται σαφές πόση πίεση ασκεί αυτό στις εταιρείες.

Ο Επιτροπή κατώτατου μισθού είχε πρόσφατα αποφασίσει να ορίσει τον κατώτατο μισθό στα 13,90 ευρώ για το 2026 και στα 14,60 ευρώ για το 2027. Αυτό παρέμενε πολύ κάτω από τον στόχο των 15 ευρώ στη συμφωνία συνασπισμού της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Υπάρχουν πολλοί μύθοι στη δημόσια συζήτηση σχετικά με τον αντίκτυπο του υψηλότερου κατώτατου μισθού, ενώ μελέτες δείχνουν ότι η απασχόληση έχει αυξηθεί και η ανεργία μειώθηκε από την καθιέρωση του κατώτατου μισθού το 2015. Ένας υψηλότερος κατώτατος μισθός θα ενίσχυε ιδιαίτερα τον τομέα των χαμηλών μισθών και θα μείωνε τις διακυμάνσεις, κάτι που θα ήταν πλεονέκτημα για πολλές εταιρείες.

Συνολικά, είναι σαφές ότι οι εταιρείες στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία χρειάζονται επειγόντως πολιτική υποστήριξη για να ξεπεράσουν τις οικονομικές προκλήσεις. Οι ανησυχίες και οι φόβοι των επιχειρηματιών πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη ώστε όχι μόνο να επιβιώσουν αλλά και να ευημερήσουν.