Geschil over titel: Prins Donatus verdedigt zwangere weduwe Josefa!
Prins Donatus van Hohenzollern-Emden verdedigt Josefa en bekritiseert de ongepaste aanvallen van Karl Friedrich in het Hohenzollern-geschil.

Geschil over titel: Prins Donatus verdedigt zwangere weduwe Josefa!
Momenteel woedt er een verhitte discussie in het huishouden van Hohenzollern. Het familiegeschil veroorzaakte onlangs een sensatie op de voorpagina's van de krantenkoppen toen Karl Friedrich, prins van Hohenzollern uit Sigmaringen, ernstige beschuldigingen uitte tegen Josefa, prinses van Hohenzollern-Emden. Het incident is bijzonder explosief vanwege het feit dat Josefa, die onlangs haar man verloor, zwanger is. In deze delicate kwestie heeft dr. Donatus Prins van Hohenzollern-Emden een verhelderend standpunt ingenomen, een stap die velen als veel te laat beschouwen.
Dr. Donatus verontschuldigde zich namens het hele Huis van Hohenzollern krachtig voor de “publieke belastering”. “Josefa is een volwaardig lid van onze familie en geen tweederangslid”, zei Dr. Donatus in zijn verklaring. Wat de situatie des te laakbaarder maakt, is de rol die Karl Friedrich daarin speelt. Hij is zelf geen ‘prins’, maar een ‘eenvoudige’ prins en vertegenwoordigt niet de mening van de hele familie. Zijn beschuldigingen en de abrupte aanval worden niet alleen gezien als een persoonlijke, maar ook als een familiale belediging.
De wortels van conflicten
Om de achtergrond van dit geschil beter te begrijpen, moet men naar de geschiedenis van de Hohenzollerns gaan. Deze belangrijke Duitse dynastie is bekend sinds de 11e eeuw en heeft door de geschiedenis heen verschillende titels gehad, waaronder die van burggraaf van Neurenberg, markgraaf en keurvorst van Brandenburg, evenals koning van Pruisen en later Duitse keizer tot 1918. Na de Eerste Wereldoorlog verloren de Hohenzollern hun monarchale rechten en werd de familie machteloos gemaakt tijdens de Weimarrepubliek. Niettemin zijn er tot aujourd'hui verschillende controverses over de historische aanspraken op eigendomstitels en eigendommen die van invloed zijn op de handhaving van hun belangen.
Het conflict tussen de verschillende takken van de Hohenzollerns kent een lange geschiedenis. De familie splitste zich in twee hoofdlijnen: de katholieke Zwabische Hohenzollern, vertegenwoordigd door Karl Friedrich, en de protestantse Frankische tak, die, inclusief de huidige leider George Friedrich Prins van Pruisen, een aanzienlijk andere richting insloeg. Het is nog steeds een levendig en vaak verhit dispuut dat zowel historische wortels als moderne dimensies kent, zoals het huidige incident op indrukwekkende wijze laat zien.
De politieke implicaties
Een ander interessant aspect zijn de banden van Karl Friedrich met de Reichsburgerbeweging, die in Duitsland steeds meer bekritiseerd wordt. Zijn verklaring om de naamgevingsrechten van de Bondsrepubliek ongeldig te verklaren heeft al tot vergaande discussies geleid. Dit is waar de monarchistische houding van Dr. Donatus, die scherp wordt bekritiseerd, in beeld komt. Hij benadrukt de kosmopolitische houding van de bevolking van Hohenzollern-Emden en hun aanvaarding van adoptie als onderdeel van het gezin, wat duidelijk in strijd is met de restrictieve opvattingen van de tak van Sigmaringen.
Het dispuut over titel en eer laat zien hoe diep de geschiedenis van de Hohenzollerns verweven is met de Duitse identiteit en hoe sterke emoties in de 21e eeuw nog steeds een rol kunnen spelen. Uiteindelijk zegt dr. Donatus dat het dispuut niet slechts een persoonlijk conflict is, maar een afbakening van een monarchie die in tegenspraak is met de hedendaagse waarden van een democratische staat.