Suche
Mein Konto
Salzgitter w obliczu kryzysu finansowego: Osoby ubiegające się o azyl powinny działać na rzecz integracji!
Salzgitter planuje nałożyć na osoby ubiegające się o azyl obowiązek włączenia się w działalność non-profit, aby rozwiązać lokalne problemy finansowe.
Salzgitter w obliczu kryzysu finansowego: Osoby ubiegające się o azyl powinny działać na rzecz integracji!
Miasto Salzgitter stoi przed wyzwaniem finansowym, które wpływa nie tylko na jego kasę, ale także na struktury społeczne. Burmistrz Frank Klingebiel (CDU) zajął jasne stanowisko i określił politykę migracyjną jako główny czynnik obecnej trudnej sytuacji finansowej. W Dolnej Saksonii deficyt gmin wynosi obecnie około 4 miliardów euro, podczas gdy całe Niemcy zmagają się z górą około 30 miliardów euro. „Wołania gmin o pomoc były przez długi czas ignorowane” – powiedział Klingebiel, który sprawuje urząd od prawie 20 lat i jest uważany za najdłużej urzędującego burmistrza w Dolnej Saksonii.
Przyczyny tych wąskich gardeł finansowych są różnorodne. Klingebiel przekonuje, że nowe zadania przekazywane są gminom bez wystarczających środków finansowych. Przykładem tego jest opieka całodobowa, która od 2026 r. będzie obowiązkowa i którą gminy będą musiały pokryć same. Pomimo kreatywnych rozwiązań, takich jak zaangażowanie wolontariuszy czy współpraca z klubami sportowymi, pozostaje to tymczasową odpowiedzią na stały problem. Miasto Salzgitter, pod silnym wpływem przemysłu, zwłaszcza Salzgitter AG i Volkswagena, planuje deficyt w wysokości około 45 mln euro na lata 2025 i 2026, który obecnie może wzrosnąć do 70–80 mln euro.
Migracja jako wyzwanie
Burmistrz Klingebiel podkreśla, że deficyty w Salzgitter nie są sprawą domową, ale zadecydowaną przez innych. Migracje mają istotny wpływ na kryzys gmin – zarówno finansowy, jak i poprzez utratę zaufania do państwa. Dramatyczny przykład: w Salzgitter od 80 do 95 procent dzieci zapisanych do szkół nie mówi po niemiecku. To pokazuje, jak ważna jest ukierunkowana polityka integracyjna. Rada zdecydowała teraz, że w celu promowania integracji i rozwiązania problemu niedoboru wykwalifikowanych pracowników, około 80 osób ubiegających się o azyl będzie musiało wykonywać prace społeczne.
W Niemczech integracja osób ze środowisk migracyjnych i uchodźczych jest zadaniem państwa od czasu uchwalenia ustawy o imigracji z 2005 r. i jest postrzegana w ogólnym kontekście przez władze federalne, stanowe i lokalne. Miasta i gminy odgrywają w tym kluczową rolę, ponieważ mogą dostosować integrację do lokalnych warunków. Odsetek osób ze środowisk migracyjnych jest znacznie wyższy w obszarach miejskich i wynosi 32,4% niż na obszarach wiejskich (16,0%). Badania pokazują, że integracja jest obecnie głównym zadaniem przyszłości wielu gmin, które musi iść w parze z innymi obszarami polityki.
Wyznaczanie kursu na przyszłość
Jednak obecna sytuacja to nie tylko wyzwanie, ale i szansa. Migracja może pomóc w przezwyciężeniu wyzwań demograficznych. Prezes BDI, Siegfried Russwurm, wzywa do stworzenia kultury przyjaznej dla pracowników, aby zaradzić niedoborom wykwalifikowanych pracowników. Coraz bardziej oczywiste staje się, że regiony miejskie opracowują więcej koncepcji integracji niż wiejskie. Spośród 400 dzielnic i niezależnych miast w Niemczech 221 ma już taką koncepcję, która ma promować uczestnictwo wszystkich ludzi. Na przykład powiat Lippe w Nadrenii Północnej-Westfalii wdrożył wzorowe działania integracyjne.
To, czy i w jakim stopniu Salzgitter może skorzystać z tych doświadczeń, to inna sprawa. Planowany na pierwszy kwartał 2024 r. specjalny szczyt w sprawie finansowania gmin mógłby wyznaczyć kurs na przyszłość. Ale do tego czasu panuje wielka niepewność: miasto pogrążyło się w długach – całkowite zadłużenie wynosi prawie 490 mln euro. Bez rozwiązań skupiających się na obywatelach i promujących prawdziwe współistnienie systemowi grozi upadek.
Ogólnie rzecz biorąc, jasne jest, że polityka integracyjna i finanse gmin są ze sobą nierozerwalnie powiązane. Wyzwania w Salzgitter są ważne zarówno lokalnie, jak i na szczeblu krajowym. Spójność społeczną w zróżnicowanym społeczeństwie można osiągnąć jedynie dzięki wspólnej pracy.