Staalindustrie in gevaar: Groebler waarschuwt voor enorm banenverlies!

Staalindustrie in gevaar: Groebler waarschuwt voor enorm banenverlies!

Wat drijft de staalindustrie in Duitsland? Deze vraag staat sinds de “Steel Summit” van vandaag centraal in de discussies in de kanselarij. Gunnar Groebler, voorzitter van de Steel Association, uitte zijn bezorgdheid over het dreigende risico van langdurig verlies van industriële banen in Duitsland. De staalindustrie, die nu al onder grote druk staat, wordt vooral geconfronteerd met geïndustrialiseerde regio's waar onzekerheid en angst voor de toekomst de boventoon voeren. Groebler benadrukte het belang van het veiligstellen van de industriële basis van het land om de sociale vrede te handhaven. Ongeveer 5,5 miljoen banen zijn direct of indirect afhankelijk van staalintensieve waardeketens, wat de urgentie van zijn zorg onderstreept.[SAT.1 regionaal]

De staaltop, die anderhalf uur duurde, werd bijeengeroepen door bondskanselier Friedrich Merz (CDU) en bracht vertegenwoordigers van de industrie, vakbonden en premiers van de getroffen deelstaten samen. In een uitdagend economisch klimaat waarin hoge kosten en internationale concurrentie zwaar wegen, kampt de staalindustrie met zowel een dalende binnenlandse vraag als stijgende energiekosten. De productie van ruwstaal in Duitsland daalde in de eerste helft van 2025 met bijna 12 procent, wat overeenkomt met de laagste productie sinds de financiële crisis van 2009.[dagelijks nieuws]

Uitdagingen en toekomstperspectieven

Duitse en Europese staalproducenten worden geconfronteerd met ongemakkelijke concurrentie van Aziatische rivalen, die bijna driekwart van het mondiale ruwe staal produceren. Vooral China loopt hier voorop, gevolgd door India. De Europese Unie staat met 14 procent op de tweede plaats in de mondiale productie, maar de Duitse staalsector blijft binnen de EU koploper.[dagelijks nieuws]

Vertegenwoordigers van de industrie roepen daarom op tot robuustere handelsmaatregelen tegen prijsdumping en concurrerende energieprijzen om het voortbestaan ​​van bedrijven te garanderen. Met name de zogenaamde “energiekosten” in Duitsland worden als een concurrentienadeel gezien. Het gerucht gaat dat de regering van plan is om vanaf 2026 een door de staat gesubsidieerde industriële elektriciteitsprijs voor energie-intensieve bedrijven in te voeren, wat de verhoopte verlichting zou kunnen brengen. Niettemin daalde de omzet van de staalindustrie in 2024 met 5,3 miljard euro, wat de crisissituatie verder verergert. IG Metall waarschuwt duidelijk dat er zonder concurrerende energieprijzen een risico bestaat op massale banenverlies in de sector.[dagelijks nieuws]

Staalindustrie in transitie

De ontwikkelingen van de afgelopen jaren laten zien dat de Duitse staalindustrie niet alleen momenteel onder druk staat, maar ook voor grote uitdagingen voor de toekomst staat. Tussen 1970 en 2000 sloten veel fabrieken – vooral in het Ruhrgebied – vanwege een overaanbod en dalende prijzen, wat tot een enorm banenverlies leidde. De industrie streeft nu naar een duurzame transformatie om de hoge emissies, die verantwoordelijk zijn voor ongeveer een derde van de totale industriële emissies in Duitsland, tegen te gaan. Innovatieve processen, waaronder de discussie over waterstof als grondstof, moeten helpen de industrie toekomstbestendig te maken.[Statistieken]

In een markt waar zes van de tien grootste staalbedrijven in China zijn gevestigd, blijft de vraag hoe de Duitse staalindustrie haar mondiale positie kan verbeteren. Thyssenkrupp moet bijvoorbeeld onmiddellijk de capaciteit terugschroeven en is van plan om tegen 2030 duizenden banen te schrappen, terwijl hij zich tegelijkertijd moet richten op duurzaam staal om internationale concurrentievoorwaarden op een gelijk speelveld te creëren. Een moeizaam pad, maar in de wereld van vandaag is het duidelijk: er moet iets worden gedaan en de industrie moet creatieve oplossingen vinden om niet alleen concurrerend te blijven, maar ook om ecologische uitdagingen het hoofd te bieden.[Statistieken]