Marine in Wilhelmshaven: 3D-printen zorgt voor een revolutie in de levering van reserveonderdelen!

Marine in Wilhelmshaven: 3D-printen zorgt voor een revolutie in de levering van reserveonderdelen!

In Wilhelmshaven wordt 3D-printen gebruikt om de operationele paraatheid van de marine te vergroten. Dit innovatieve proces maakt het mogelijk reserveonderdelen snel en flexibel direct aan boord te produceren. Onderdelen kunnen bijvoorbeeld zelfstandig worden geproduceerd en geïnstalleerd met behulp van een 3D-printer tijdens operaties op volle zee, zonder afhankelijk te zijn van complexe inkoopprocessen. Een indrukwekkend voorbeeld hiervan is het ventilatorwiel van een brandpomp, dat werd vervangen tijdens de inzet van het fregat Bayern in de Indo-Pacific. Het reserveonderdeel werd digitaal ontworpen, 3D-geprint en getest in Wilhelmshaven, waarmee op indrukwekkende wijze de mogelijkheden van 3D-printen bij de marine werden gedemonstreerd.

De Bundeswehr opende in 2017 zijn eerste 3D-printcentrum in Erding en volgt sindsdien zijn eigen strategie voor het gebruik van deze technologie. In tegenstelling tot het leger en de luchtmacht vertrouwt de marine op de integratie van 3D-printers als hulpmiddel aan boord. Sinds begin 2023 biedt de maritieme technologieschool in Parow trainingen aan voor gebruikers van 3D-printen om expertise op het gebied van additive manufacturing te bundelen.

Individuele marinebehoeften

Maritiem 3D-printen werkt door vloeibaar gemaakt plastic in lagen aan te brengen, met behulp van een verscheidenheid aan materialen, waaronder ABS en TPU. Verschillende units zijn momenteel uitgerust met 3D-printers die compacte onderdelen tot een formaat van 35x35x35 cm kunnen produceren. Het doel is om de logistieke keten van de Bundeswehr uit te breiden en te optimaliseren. Originele reserveonderdelen hebben vaak lange levertijden of zelfs een gebrek aan beschikbaarheid - hier komt 3D-printen van pas.

Een ander aspect dat van invloed is op deze technologie zijn de verschillende gebruikersgroepen binnen de Bundeswehr. Terwijl het gespecialiseerde personeel van WiWeB het 3D-printcentrum gebruikt als "Center of Excellence" voor additive manufacturing, zijn ook buitenlandse kantoren uitgerust met hun eigen 3D-printsystemen. Soldaten zonder eigen systemen kunnen via een nieuw platform onderdelen aanvragen en zo ervaring opdoen.

Kritiek op de uitvoering

Ondanks deze veelbelovende benaderingen ziet de Federale Rekenkamer licht en schaduw met betrekking tot 3D-printen in de Bundeswehr. Hij bekritiseert de inadequate strategische integratie van de industrie en het gebrek aan bouwplannen en productierechten. Er is al 3,4 miljoen euro geïnvesteerd in 33 printers, maar die worden nauwelijks gebruikt. Tegen 2028 zou er nog eens 15 miljoen euro moeten vloeien. Voor ruim drie miljoen reserveonderdelen zijn er momenteel echter slechts tien printgegevens beschikbaar, wat de effectiviteit van 3D-printen ernstig beperkt.

De Bundeswehr zelf verdedigt de investeringen en ziet 3D-printen als een complexe technologie die tegen 2030 in een pilotfase getest moet worden. De marine ziet al eerste successen in de productie van kunststof onderdelen. Volgens de Federale Rekenkamer is er echter nog een grote inhaalslag te maken, vooral op het gebied van de integratie van deze technologie in aanbestedingscontracten.

Samenvattend heeft 3D-printen bij de marine het potentieel om de gereedheid van de vloot te verbeteren. Het valt echter nog te bezien of dit pad duurzaam en efficiënt kan worden gemaakt. De ontwikkelingen op dit gebied zullen zeker spannend zijn om te volgen.