Oudejaarsavond in München: solidariteit voor de antifascistische gevangene Hanna!

Oudejaarsavond in München: solidariteit voor de antifascistische gevangene Hanna!

Rond de jaarwisseling, op 31 december 2025, verzamelden zich talloze mensen voor de penitentiaire inrichting München-Stadelheim om hun solidariteit te tonen met gevangengenomen antifascisten, waaronder de antifasciste Hanna uit Neurenberg. Hanna wacht in de gevangenis op een uitspraak over haar hoger beroep in het zogenaamde “Boedapest-complex”. Te midden van begroetingen via een megafoon en een indrukwekkend vuurwerk rondom de gevangenis uitten de deelnemers hun ongenoegen over de toenemende repressie tegen linksen en revolutionairen. Deze actie ging gepaard met een groot aantal leuzen die rond de gevangenis werden opgehangen. Gezamenlijk eisten de mensen een einde aan de staatsonderdrukking en betuigden zij hun solidariteit met hun gevangengenomen kameraden. Gebaseerd op een bekende verzetsslogan zongen ze: “Vrede voor de hutten, oorlog voor de paleizen – vuur en vlammen voor alle gevangenissen!” Deelname aan deze actie benadrukte het collectieve verzet tegen de pogingen van de staat om de militante solidariteit door isolatie te doorbreken. Indymedia meldt dat deelname aan dergelijke acties voor velen een belangrijke daad van solidariteit is.

Hanna, die voor het eerst in de publieke belangstelling kwam na een uitspraak van het Oberlandesgericht München, werd in september 2025 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Jouw misdaad: zwaar lichamelijk letsel en de vorming van een criminele organisatie. Antifa-info verduidelijkt dat de rechtbank nota heeft genomen van hun betrokkenheid bij antifascistische militante acties tijdens de “Dag van de Eer” in Boedapest, waar rechts-extremistische groeperingen in groten getale optraden. Tragisch genoeg zijn vooral deze gebeurtenissen een weerspiegeling van de toenemende repressie tegen antifascisten in Duitsland en Europa.

Solidariteit onder druk

De stemming rond het vonnis tegen Hanna was gespannen. Ongeveer 200 supporters verzamelden zich voor het Hooggerechtshof van München om te demonstreren voor hun vrijheid. Deze protesten gingen gepaard met massale emotionele reacties en een krachtig Antifa-protest, terwijl tegelijkertijd een rechtse mars onder het motto ‘Samen voor Duitsland’ in de stad plaatsvond. Deze twee polen benadrukken de groeiende kloof en spanningen in de publieke sfeer als het gaat om antifascistische en rechtse bewegingen.

Hanna's geval staat niet op zichzelf. De Hongaarse regering onder Viktor Orbán moedigt dergelijke rechts-extremistische bijeenkomsten aan, terwijl de rechterlijke macht een Europese onderzoekshorizon tegen antifascisten heeft gevormd, en deze onderzoeken worden ondersteund door de Duitse autoriteiten. De sfeer tijdens het proces werd gekenmerkt door politieke vervolging, maar ook door onprofessionele vertalingen en problematische getuigenverklaringen. Dergelijke omstandigheden benadrukken niet alleen de moeilijkheden waarmee antifascisten worden geconfronteerd, maar ook de sociaal-politieke omstandigheden die cruciaal zijn voor effectief verzet. Wikipedia bespreekt de historische achtergrond van antifascisme als een steeds veranderende beweging die zich de afgelopen decennia heeft gevormd om fascistische en neofascistische tendensen te bestrijden.

Weerstand tegen het systeem

De demonstraties en het volharden van antifascisten zijn meer dan een symbolische daad; ze maken deel uit van een meerlagig verzet tegen de systematische aanvallen op de antifascistische beweging. De afgelopen jaren hebben veel politieke gevangenen in Duitsland en daarbuiten te maken gehad met toenemende staatsrepressie, gericht op het onderdrukken van de oppositie en het aanscherpen van de wetten. Dit versterkt het gevoel van urgentie om actief te werken voor de vrijheid van niet alleen Hanna, maar van al degenen die vanwege hun politieke overtuigingen gevangen zitten.

Bij de begroeting overheerste de strijd om Hanna's vrijheid en het is een duidelijke oproep aan iedereen om zich te verzetten tegen de toenemende autoritaire tendensen. Solidariteit moet praktisch worden en de wil om weerstand te bieden blijft ongebroken. De antifascistische bewegingen in Duitsland en Europa laten zien dat ze op de lange termijn niet alleen over politiek praten, maar zichzelf ook actief verdedigen. Zoals ze zeggen: “Solidariteit voor altijd!”