Sylwester w Monachium: Solidarność dla antyfaszystowskiej więźniarki Hanny!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Akcja solidarnościowa na rzecz więźniów antyfaszystowskich na przełomie 2026 i 2026 roku w Monachium. Rozwiązanie problemu represji państwowych.

Solidaritätsaktion für antifaschistische Gefangene zum Jahreswechsel 2026 in München. Thematisierung staatlicher Repression.
Akcja solidarnościowa na rzecz więźniów antyfaszystowskich na przełomie 2026 i 2026 roku w Monachium. Rozwiązanie problemu represji państwowych.

Sylwester w Monachium: Solidarność dla antyfaszystowskiej więźniarki Hanny!

Na przełomie roku, 31 grudnia 2025 r., przed Zakładem Karnym Monachium-Stadelheim zgromadziły się liczne osoby, aby wyrazić solidarność z więzionymi antyfaszystami, w tym z antyfaszystką Hanną z Norymbergi. Hanna oczekuje w więzieniu na wyrok w sprawie apelacji w tzw. „kompleksie budapeszteńskim”. Wśród powitań przez megafon i imponującego pokazu sztucznych ogni wokół więzienia uczestnicy wyrazili swoje niezadowolenie z nasilających się represji wobec lewicowców i rewolucjonistów. Akcji towarzyszyła duża liczba haseł rozwieszonych po całym więzieniu. Ludzie wspólnie domagali się zaprzestania ucisku państwa i wyrazili solidarność ze swoimi uwięzionymi towarzyszami. Opierając się na dobrze znanym haśle ruchu oporu, skandowali: „Pokój chatom, wojna pałacom – ogień i ogień wszystkim więzieniom!” Udział w tej akcji uwydatnił zbiorowy opór wobec prób państwa przełamania bojowej solidarności poprzez izolację. Indymedia informuje, że udział w takich akcjach stanowi dla wielu ważny akt solidarności.

Hanna, która po raz pierwszy wyszła na światło dzienne po wyroku Wyższego Sądu Krajowego w Monachium, została skazana we wrześniu 2025 r. na pięć lat więzienia. Twoje przestępstwo: ciężkie uszkodzenie ciała i utworzenie organizacji przestępczej. Informacje o Antifie wyjaśnia, że ​​sąd odnotował ich udział w antyfaszystowskich akcjach bojowników podczas „Dnia Honoru” w Budapeszcie, gdzie licznie pojawiły się prawicowe grupy ekstremistyczne. Niestety, zwłaszcza te wydarzenia są odzwierciedleniem nasilających się represji wobec antyfaszystów w Niemczech i Europie.

Solidarność pod presją

Nastrój wokół wyroku przeciwko Hannie był napięty. Około 200 zwolenników zebrało się przed Wyższym Sądem Krajowym w Monachium, aby demonstrować na rzecz wolności. Protestom tym towarzyszyły masowe reakcje emocjonalne i potężny protest Antify, a jednocześnie w mieście odbył się prawicowy marsz pod hasłem „Razem dla Niemiec”. Te dwa bieguny podkreślają rosnące podziały i napięcia w sferze publicznej, jeśli chodzi o ruchy antyfaszystowskie i prawicowe.

Przypadek Hanny nie jest odosobniony. Węgierski rząd pod rządami Viktora Orbána zachęca do takich prawicowych zgromadzeń ekstremistycznych, podczas gdy wymiar sprawiedliwości stworzył ogólnoeuropejski horyzont dochodzeń przeciwko antyfaszystom, a dochodzenia te wspierają władze niemieckie. Atmosferę podczas postępowania charakteryzowały prześladowania polityczne, a także nieprofesjonalne tłumaczenia i problematyczne zeznania świadków. Takie okoliczności uwydatniają nie tylko trudności, z jakimi borykają się antyfaszyści, ale także warunki społeczno-polityczne, które są kluczowe dla skutecznego oporu. Wikipedia omawia historyczne tło antyfaszyzmu jako stale zmieniającego się ruchu, który kształtował się przez dziesięciolecia w celu zwalczania tendencji faszystowskich i neofaszystowskich.

Opór wobec systemu

Demonstracje i upór antyfaszystów to coś więcej niż akt symboliczny; stanowią część wielowarstwowego oporu przeciwko systematycznym atakom na ruch antyfaszystowski. W ostatnich latach wielu więźniów politycznych w Niemczech i poza nimi doświadczyło nasilających się represji państwowych mających na celu stłumienie opozycji i zaostrzenie prawa. Wzmacnia to poczucie pilności aktywnej pracy na rzecz wolności nie tylko Hanny, ale wszystkich osób więzionych ze względu na przekonania polityczne.

Na powitaniu zwyciężyła walka o wolność Hanny, która jest wyraźnym wezwaniem dla wszystkich do przeciwstawienia się narastającym tendencjom autorytarnym. Solidarność musi stać się praktyczna, a wola oporu pozostanie niezachwiana. Ruchy antyfaszystowskie w Niemczech i Europie pokazują, że w dłuższej perspektywie nie tylko rozmawiają o polityce, ale także aktywnie się bronią. Jak to mówią: „Solidarność na zawsze!”