Kruis en liefde: een teken van hoop ontdekken in Plan-les-Ouates

Kruis en liefde: een teken van hoop ontdekken in Plan-les-Ouates

Op 14 september 2025 lokte de Eglise Saint-Bernard de Menthon in Plan-les-Ouates talrijke gelovigen uit om te luisteren naar een ontroerende toespraak van abbé Philippe Matthey. De priester benadrukte de diepe betekenis van het kruis, dat wordt beschouwd als het centrale symbool van het christendom. “Het kruis is het zichtbare teken van Gods liefde”, zegt Matthey, die terugkijkt op een catechismusles waarin de priester aan de kinderen vroeg wat zij herkenden in een groot kruis. Het daaropvolgende antwoord van pastor Georges vond weerklank: “Het is een lichtbron die helderder is dan de zon.”

Abbé Matthey beschreef het kruis niet alleen als een teken van lijden, maar ook als een radicale uiting van Gods liefde. De viering van dit ‘glorieuze kruis’ wordt gezien als een feestelijke daad die gelovigen helpt hun verbinding met Gods liefde te vieren. In een wereld vol zorgen, angsten en geweld vertroebelen uitdagingen deze liefde vaak. Vooral in zulke donkere tijden is het belangrijk om ons tot het kruis te wenden om ons in te leven in de menselijke ervaringen van Jezus – niet als magiër, maar als iemand die ons lijden met ons deelt.

De christelijke geloofsreis

In zijn homilie presenteerde Matthey ook de drie stappen van de christelijke geloofsreis: nieuwsgierigheid, zoeken en verwondering. Deze stappen illustreren hoe geloof uiteindelijk tot verlossing kan leiden. Bijzonder opmerkelijk is de verbinding met het bijbelse verhaal van het Hebreeuwse volk dat naar de woestijn kijkt voor een teken van vrijheid. De bronzen slang die in dit verhaal wordt genoemd, wordt geïnterpreteerd als een symbool van kwaad en verleiding. De noodzaak om het kwaad te herkennen om genezing te vinden is een belangrijk punt dat door de abbé naar voren werd gebracht.

De boodschap wordt ondersteund door de bijbellezingen die in de Eucharistie zijn vastgelegd, waaronder teksten uit de boeken Numeri, Psalmen en de brieven van Paulus. Zij benadrukken dat het geloof in Jezus, die aan het kruis stierf, de sleutel is tot verzoening met God. “God heeft de wereld lief en geeft zijn Zoon voor eeuwig leven”, herinnert zich een centrale uitspraak uit Johannes 3:16, waarin Christus’ zelfgave wordt opgevat als het hoogtepunt van goddelijke liefde. Dit weerspiegelt de overtuigingen die al zijn beschreven in het werk “On Love” van G. Groß, waar het kruis wordt verlicht als uitdrukking van Gods verlossingsplan.

Het kruis in context

Het kruis is in de loop van de tijd geëvolueerd uit verschillende symbolen van het vroege christendom, zoals het staurogram en het Christusmonogram. Vanaf de 5e eeuw werd het kruis het belangrijkste symbool van het christendom, terwijl het oorspronkelijk ook decoratief werd gebruikt. De oorsprong van het kruis strekt zich uit tot de T-vormige crux commissa. Interessant genoeg benadrukt het verhaal dat de kruisiging van Jezus Christus een centrale rol speelt bij het herstellen van het verbroken verbond tussen de mens en God.

Of het nu gaat om kruisbeelden, vaak gedragen als sieraden of gebruikt bij zegenrituelen, of als symbool van hoop en verzoening in de kunst, het kruis blijft een diepgeworteld symbool dat de levens van veel gelovigen blijft bepalen. Bovendien wordt in de christelijke theologie vooral de nadruk gelegd op het verband tussen liefde en lijden, omdat God samen met zijn schepselen lijdt en niet bereid is de uitdagingen van het leven te negeren.

In het licht van deze dringende boodschap en deze spirituele reflectie liet de toespraak van abbé Philippe Matthey een sterke weerklank achter. In een tijd waarin de uitdagingen van het leven overweldigend worden, blijft het kruis een zeker anker van hoop en Gods liefde.