Krzyż i miłość: odkrycie znaku nadziei w Plan-les-Ouates

Krzyż i miłość: odkrycie znaku nadziei w Plan-les-Ouates

14 września 2025 r. w Eglise Saint-Bernard de Menthon w Plan-les-Ouates liczni wierzący wysłuchali poruszającego przemówienia księdza Philippe Mattheya. Ksiądz podkreślił głębokie znaczenie krzyża, który uważany jest za centralny symbol chrześcijaństwa. „Krzyż jest widzialnym znakiem miłości Boga” – stwierdził Matthey, wspominając lekcję katechizmu, podczas której ksiądz pytał dzieci, co rozpoznają w dużym krzyżu. Kolejna odpowiedź pastora Georgesa odbiła się szerokim echem: „To źródło światła jaśniejszego niż słońce”.

Abbé Matthey określił krzyż nie tylko jako znak cierpienia, ale jako radykalny wyraz Bożej miłości. Celebracja tego „chwalebnego krzyża” jest postrzegana jako akt uroczysty, który pomaga wierzącym celebrować swoje połączenie z miłością Boga. W świecie pełnym zmartwień, lęków i przemocy wyzwania często przesłaniają tę miłość. Szczególnie w tak mrocznych czasach ważne jest zwrócenie się ku krzyżowi, aby wczuć się w ludzkie doświadczenia Jezusa – nie jako czarodzieja, ale jako kogoś, kto dzieli z nami nasze cierpienie.

Chrześcijańska droga wiary

W swojej homilii Matthey przedstawił także trzy etapy chrześcijańskiej drogi wiary: ciekawość, poszukiwanie i zadziwienie. Te kroki ilustrują, jak wiara może ostatecznie doprowadzić do zbawienia. Na szczególną uwagę zasługuje nawiązanie do biblijnej historii narodu hebrajskiego szukającego na pustyni znaku wolności. Wąż z brązu wspomniany w tej historii jest interpretowany jako symbol zła i pokusy. Kluczową kwestią podniesioną przez Abbé jest potrzeba rozpoznania zła, aby znaleźć uzdrowienie.

Przesłanie opiera się na czytaniach biblijnych zawartych w Eucharystii, w tym na tekstach z Księgi Liczb, Psalmów i listów Pawła. Podkreślają, że wiara w Jezusa, który umarł na krzyżu, jest kluczem do pojednania z Bogiem. „Bóg kocha świat i daje swego Syna na życie wieczne” – przywołuje centralne stwierdzenie z Jana 3:16, które rozumie dar Chrystusa z siebie jako kulminację Bożej miłości. Odzwierciedla to przekonania opisane już w dziele „O miłości” G. Grossa, gdzie krzyż zostaje oświetlony jako wyraz Bożego planu zbawienia.

Krzyż w kontekście

Krzyż ewoluował z biegiem czasu z różnych symboli wczesnego chrześcijaństwa, takich jak staurogram i monogram Chrystusa. Od V wieku krzyż stał się głównym symbolem chrześcijaństwa, choć pierwotnie miał także zastosowanie ozdobne. Początki krzyża sięgają crux commissa w kształcie litery T. Co ciekawe, historia ta podkreśla, że ​​ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa odgrywa kluczową rolę w przywróceniu zerwanego przymierza między człowiekiem a Bogiem.

Czy to w formie krucyfiksów, często noszonych jako biżuteria lub używanych w obrzędach błogosławieństwa, czy też jako symbol nadziei i pojednania w sztuce, krzyż pozostaje głęboko zakorzenionym symbolem, który nadal kształtuje życie wielu wierzących. Ponadto w teologii chrześcijańskiej szczególnie podkreśla się związek miłości i cierpienia, gdyż Bóg cierpi wraz ze swoimi stworzeniami i nie chce ignorować wyzwań życia.

W obliczu tego pilnego przesłania i duchowej refleksji przemówienie księdza Philippe Mattheya odbiło się silnym echem. W czasach, gdy wyzwania życia stają się przytłaczające, krzyż pozostaje niezawodną kotwicą nadziei i miłości Bożej.