Uitgebreide renovatie van het Duitse Zoutmuseum in Lüneburg gepland!

Uitgebreide renovatie van het Duitse Zoutmuseum in Lüneburg gepland!

Het Duitse Zoutmuseum in Lüneburg staat voor een grote verandering. Zoals nwzonline.de meldt, is er een uitgebreide renovatie gaande, die niet alleen tot doel heeft het concept te moderniseren, maar ook de toegankelijkheid en de integratie van nieuwe tentoonstellingen omvat. Deze werkzaamheden zullen echter op zijn vroegst in 2027 beginnen.

Lüneburg kan terugkijken op een roemruchte geschiedenis in de zouthandel. In de Middeleeuwen was de stad een belangrijke zoutproducent, waardoor het een grote stad werd met 12.000 tot 14.000 inwoners. Waardevolle pekelbronnen liggen ondergronds en werden gebruikt om zout te produceren. De zoutwinning, die volgens een document van koning Otto I in 956 ontstond, bracht niet alleen welvaart, maar leidde ook tot een bloeiend handelscentrum.

Een pijnlijk afscheid

Op 12 september 1980 sloot de laatste zoutziederij haar deuren vanwege hoge energiekosten en structurele problemen. Door deze beëindiging ontstonden holten in de ondergrond, wat soms leidde tot bodemdaling en schade aan historische panden in de omgeving. Door de industriële monumentenzorg is de zoutproductie vandaag de dag op bescheiden schaal voortgezet en het museum biedt bezoekers de mogelijkheid om het oude ambacht in een kleine pan te ervaren.

De renovatie van het Zoutmuseum zal in twee bouwfasen plaatsvinden. De eerste fase omvat de renovatie van het kookhuis en wordt geraamd op 5,1 miljoen euro, waarvan al 4,5 miljoen euro aan financiering is goedgekeurd. De tweede fase, de uitbreiding en renovatie van de bijgebouwen, kost naar schatting zo'n 10 miljoen euro. Ondanks deze verbouwingen blijft het museum ook volgend jaar open voor bezoekers.

Zout: een essentiële grondstof

Zout wordt niet alleen ‘het witte goud’ genoemd, maar is ook een cruciale grondstof voor de chemische industrie. Lüneburg draagt ​​de titel ‘Zoutstad’ omdat het tot het einde van de 16e eeuw de grootste zoutproducent van Noord-Europa was. De zoutziederij in Lüneburg werd beschouwd als het oudste en grootste Europese industriële bedrijf van zijn tijd. De politieke en economische positie van deze stad was tot de sluiting van de zoutziederij van groot belang, vooral in de associatie van Hanzesteden.

Het Duitse Zoutmuseum herdenkt deze glorieuze tijd en toont niet alleen de geschiedenis van de zoutziederij, maar behandelt ook actuele onderwerpen, zoals de rol van zout in de voeding en de mondiale zoutproductie. Interactieve stations in het museum laten bezoekers op een onderhoudende manier kennis maken met het ‘witte goud’. Het museum wordt beschreven als ‘niet stoffig’, maar als tastbaar en tastbaar, wat een opvallend verschil is met sommige andere instellingen.

Met deze renovatie zal het museum ideaal gepositioneerd zijn om bezoekers dichter bij de spannende geschiedenis van Lüneburg en het belang van zout in de toekomst te blijven brengen. Het valt nog te hopen dat de bouwwerkzaamheden snel zullen vorderen en dat het publiek binnenkort van de innovaties kan profiteren.