Συγκλονιστική αλήθεια: Οι ιθαγενείς γυναίκες στον Καναδά παγιδεύονται ανάμεσα στη βία και τις διακρίσεις

Συγκλονιστική αλήθεια: Οι ιθαγενείς γυναίκες στον Καναδά παγιδεύονται ανάμεσα στη βία και τις διακρίσεις

Τι συμβαίνει στον Καναδά; Μια σκιά έχει επισκιάσει τις αυτόχθονες γυναίκες της χώρας και είναι εδώ και χρόνια. Οι γυναίκες ιθαγενούς καταγωγής αποτελούν μόλις το 4% του γυναικείου πληθυσμού στον Καναδά, αλλά αντιμετωπίζουν συγκλονιστικές πραγματικότητες. Αποτελούν σχεδόν το ένα τέταρτο των θυμάτων γυναικοκτονίας και κινδυνεύουν δώδεκα φορές περισσότερο να σκοτωθούν από άλλες γυναίκες στη χώρα. Αυτό αναφέρουν οι συνάδελφοί μας Πολιτισμός Γαλλίας σε ένα εύστοχο άρθρο.

Η τραγωδία της κατάστασης φαίνεται επίσης σε μια κυβερνητική έκθεση του 2021 που επισημαίνει σημαντικές κοινωνικοοικονομικές ανισότητες, με κυριώτερα σημεία όπως: υψηλότερη ανεργία, χαμηλότερα εισοδήματα και ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό ανύπαντρων μητέρων. Αυτές οι γυναίκες έχουν επίσης τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυες μεταξύ 15 και 19 ετών. Το προσδόκιμο ζωής τους είναι επίσης 5 έως 10 χρόνια μικρότερο από αυτό των μη αυτόχθονων γυναικών.

Αγώνας και αντίστασης

Οι λόγοι για αυτές τις συνθήκες είναι βαθιά ριζωμένοι. Η βία στις κοινότητες συχνά δεν αναφέρεται, η απομόνωση των επιφυλάξεων επιδεινώνει το πρόβλημα και οι θεσμικές διακρίσεις αφήνουν μεγάλες ουλές στην αυτοπεποίθηση αυτών των γυναικών. Ένα επείγον βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση ήταν η Εθνική έρευνα για τις αγνοούμενες και δολοφονημένες αυτόχθονες γυναίκες και κορίτσια (ENFFADA), που ξεκίνησε το 2016. Η τελική έκθεση, που δημοσιεύθηκε το 2019, περιέγραψε τις δολοφονίες ως «γενοκτονία» και κατάφερε να ωθήσει το θέμα στην πολιτική ατζέντα.
Ραδιόφωνο Καναδά υπογραμμίζει πόσο σημαντικές είναι αυτές οι συζητήσεις για την αύξηση της πολιτικής ευαισθητοποίησης σε ομοσπονδιακό και επαρχιακό επίπεδο.

Από τότε, πολλές ιθαγενείς γυναίκες έχουν κινητοποιηθεί και δικτυωθούν με άλλα φεμινιστικά κινήματα. Αλλά όχι μόνο στον Καναδά, αλλά και σε άλλα μέρη της Αμερικής, όπως το Περού, οι ιθαγενείς γυναίκες αγωνίζονται καθημερινά ενάντια στη βία και την καταπίεση. Και εδώ, μελέτες δείχνουν ότι οι γυναίκες ιθαγενούς καταγωγής αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις. Το 74,7% των γυναικών που μιλούν Κέτσουα στο Περού αναφέρουν εμπειρίες βίας από τους συντρόφους τους.

Συγκλονιστικές πρακτικές και σκοτεινό παρελθόν

Μια ματιά πέρα ​​από τα σύνορα δείχνει ότι τα βάσανα δεν μένουν σε ένα μέρος. Συγκλονιστικές αναφορές για αναγκαστικές στειρώσεις στον Καναδά ρίχνουν περαιτέρω φως στο πρόβλημα. Από τη δεκαετία του 1970, χιλιάδες ιθαγενείς γυναίκες έχουν στειρωθεί χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Μια έρευνα της Γερουσίας με επικεφαλής τη γερουσιαστή Yvonne Boyer διαπίστωσε ότι τουλάχιστον 12.000 γυναίκες επηρεάζονται. Η αναγκαστική στείρωση χαρακτηρίζεται πλέον ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, γεγονός που υποδηλώνει τεράστιες κοινωνικές και νομικές αλλαγές όπως π.χ. καθημερινά νέα αναφέρθηκε.

Το σκοτάδι που κρέμεται πάνω από αυτές τις ιστορίες φωτίζεται μέσα από τα λόγια επιζώντων όπως η Λιζ, η οποία αφηγείται πώς αναγκάστηκε να υποβληθεί σε στείρωση στα τέλη της δεκαετίας του 1970 επειδή απειλήθηκε να χάσει το μωρό της. Επιπλέον, η πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης για πολλές από αυτές τις γυναίκες είναι σοβαρά περιορισμένη λόγω των γλωσσικών φραγμών και των διακρίσεων.

Ο δρόμος για τη θεραπεία και την προστασία των ιθαγενών γυναικών είναι δύσκολος. Απαιτεί εμπιστοσύνη, θάρρος και ακλόνητη δέσμευση από τις κοινότητες, την κοινωνία των πολιτών και τις αρχές. Είναι καιρός να ακουστούν αυτές οι γυναίκες και να ακουστούν οι ιστορίες τους ώστε επιτέλους να γίνει αλλαγή. Γιατί, όπως λένε οι μητέρες και οι κόρες των κοινοτήτων: «Καμία γυναίκα και κανένα κορίτσι δεν είναι ιερά».