Von Ribbentrop: Ontsnapping en arrestatie - een donker hoofdstuk in de geschiedenis
Op 14 juni 1945 werd Joachim von Ribbentrop, voormalig minister van Buitenlandse Zaken van het Reich, in Hamburg gearresteerd en later geëxecuteerd.

Von Ribbentrop: Ontsnapping en arrestatie - een donker hoofdstuk in de geschiedenis
14 juni 2025 markeert de verjaardag van een belangrijk keerpunt in de wereldgeschiedenis. Precies 80 jaar geleden, op 14 juni 1945, werd Joachim von Ribbentrop, de toenmalige Reichsminister van Buitenlandse Zaken, gearresteerd. Von Ribbentrop, geboren op 30 april 1893 in Wesel, heeft als nazi-politicus een onuitwisbare indruk nagelaten waarover vandaag de dag nog steeds wordt gesproken. Na zijn succesvolle betrokkenheid bij de Eerste Wereldoorlog opende hij in 1919 een wijnhandelsbedrijf voordat hij zich bij de NSDAP voegde en snel in de gunst kwam bij Adolf Hitler. Deze connectie zorgde ervoor dat Von Ribbentrop vervolgens op vele invloedrijke posities werd benoemd en uiteindelijk in 1938 als Reichsminister van Buitenlandse Zaken diende, waardoor hij een centrale rol kreeg in het nationaal-socialistische buitenlandse beleid. NDR meldt dat historicus Lu Seegers hem classificeerde als ideologisch dicht bij Hitler en als gedeeltelijk verantwoordelijk voor het beleid van agressie en uitroeiing.
Maar hoe kwam zijn arrestatie tot stand? Aan het einde van de oorlog in 1945 plande Von Ribbentrop zijn ontsnapping uit Berlijn. Hij bevond zich in de situatie waarin hij aanzienlijke bezittingen naar Sleeswijk-Holstein liet vervoeren in de vorm van goudstaven, die later op vijf miljoen Reichsmark werden gewaardeerd. Hij liet ook twee wagens met waardevolle cognac naar Hamburg sturen. Von Ribbentrop wilde deze goederen gebruiken om zijn ontsnapping naar Zuid-Amerika te financieren door via de zogenaamde “Rat Line North” naar Flensburg te ontsnappen. Hij werd echter op 14 juni 1945 verraden door de zoon van een kennis die contact opnam met de Britse militaire politie.
Von Ribbentrop: De weg naar arrestatie
Op de betreffende dag werd Von Ribbentrop uiteindelijk in Hamburg gearresteerd door de Britse militaire politie en de Britse geheime dienst. Interessant genoeg had hij een gifcapsule bij zich toen hij werd gearresteerd, maar hij nam deze niet in. Om zijn identiteit te bevestigen werd een nepontmoeting met zijn zus Ingeborg georganiseerd, waardoor agenten extra veiligheid kregen. Op 1 oktober 1946 werd hij schuldig bevonden in het proces van Neurenberg tegen de belangrijkste oorlogsmisdadigers. Zijn straf: dood door ophanging, uitgevoerd op 16 oktober 1946. Na de executie werd Von Ribbentrops lichaam gecremeerd en werd de as verstrooid in de Wenzbach, waardoor zijn einde op onheilspellende wijze werd gekoppeld aan een symbool van verval. Wikipedia legt uit dat Von Ribbentrop niet alleen verscheen als een van de 24 beklaagden voor het tribunaal van Neurenberg, maar ook als een van de weinigen die tijdens de procedure geen berouw toonden.
Een leven tussen ups en downs
Terugkijkend was Von Ribbentrop meer dan een minister. Al in zijn jeugd werd hij beïnvloed door tal van landen en culturen: zijn familie woonde in Kassel en Metz en hij leerde de Franse taal. Het gezin verhuisde later naar Zwitserland, waar Josef privélessen kreeg en zelfs in Engeland studeerde. Nadat hij naar Canada was verhuisd, was hij actief in de sport en maakte hij zelfs deel uit van het Canadese nationale ijshockeyteam voordat hij in 1914 oorlogsvrijwilliger werd. Deze uiteenlopende ervaringen droegen bij aan zijn complexe persoonlijkheid, die zich uiteindelijk openbaarde in een afwijzing van morele waarden en een niet onder de indruk, machtshongerig gedrag.
Wat er dus overblijft van Joachim von Ribbentrop is niet alleen de herinnering aan zijn rol in de NSDAP en de wreedheden van het regime, maar ook de voortdurende confrontatie met de gevolgen van zijn daden. Inclusief de grote verantwoordelijkheid die hij droeg en de manier waarop hij tot het einde van zijn leven de schade die hij aanrichtte niet leek te onderkennen. Wikipedia benadrukt dat de ondergeschikten van de Reichsminister van Buitenlandse Zaken gedeeltelijk verantwoordelijk waren voor veel verschrikkelijke politieke beslissingen, en zijn verhaal blijft een waarschuwend verhaal over machtsmisbruik en de val van de mens van zijn zelfgeschapen hoogte.