Suche
Mein Konto
Van recordopbouw tot sloop: het trieste lot van de EGF-321-schepen
Ontdek de geschiedenis van de EGF-321-spoorveerboten, die in de DDR werden gebouwd en vandaag de dag historische betekenis hebben.
Van recordopbouw tot sloop: het trieste lot van de EGF-321-schepen
In de jaren tachtig beleefde de DDR een echt record in de maritieme industrie met de bouw van de EGF-321-spoorveerboten. Deze indrukwekkende schepen waren niet alleen de grootste spoorveerboten ter wereld, maar ook de grootste die ooit in de DDR zijn gebouwd. Op de scheepswerf Mathias Thesen in Wismar werden tussen 1984 en 1989 vijf schepen gebouwd, terwijl een ander project door politieke omstandigheden nooit gerealiseerd kon worden. Tegenwoordig, in 2025, is de staat van deze ooit trotse vloot een schaduw van haar verleden: de ‘Mukran’, het eerste schip, werd in 2021 al gesloopt in India, en ook voor de overige schepen worden veranderingen verwacht. Noordelijke koerier rapporteert over deze ontwikkelingen.
Het type EGF-321 was oorspronkelijk ontworpen voor vrachtvervoer op de route Mukran-Klaipėda en was ontworpen voor het vervoer van goederen, voornamelijk van militaire aard. Met hun twee doorlopende spoordekken, een omtrek van bijna 190,5 meter en een capaciteit van 103 goederenwagons waren de schepen technologisch geavanceerd. Bijzonder opmerkelijk zijn de dubbeldekrampen, die efficiënt laden en lossen mogelijk maakten. De geplande reistijden bedroegen tussen de 18 en 20 uur in elke richting, waarbij de schepen ontworpen waren om ongeveer vier uur in de haven te liggen. Het feit dat ze vanwege hun omvang en concept in het Guinness Book of Records zijn opgenomen, toont het belang van deze schepen in de geschiedenis van de maritieme technologie aan. Wikipedia biedt verdere informatie.
Politieke omwentelingen en transformatie
De politieke veranderingen na 1989 leidden tot ernstige veranderingen in het gebruik van de EGF-321-schepen. Veel ideeën uit de oorspronkelijke plannen vielen in duigen. Zo werd de “Mukran” in 1995 omgebouwd voor personenvervoer en ingezet als “Petersburg” tussen Travemünde en Sint-Petersburg. Ze werd ook gebruikt om militair materieel in de Adriatische Zee te vervoeren. De “Klaipeda”, een ander schip in de vloot, startte in 1987, maar veranderde na de politieke onrust meerdere malen van eigenaar en operatiegebied, onder meer bekend als “Celtic Mist” en “Aziz Express”. Wikipedia beschrijft op indrukwekkende wijze de bewogen geschiedenis van deze schepen.
Van de vijf gebouwde EGF-321's zijn er nog steeds vier schepen actief. De “Vilnyus” vaart nog steeds in de Zwarte Zee, terwijl de “Greifswald” in 1994 werd herbouwd en nu onder de naam “Antey” opereert tussen Ust-Luga en Baltijsk. Het jongste schip, de “Kaunas”, vaart tussen Algeciras en Tanger Med. De oorspronkelijke constructie, die militair en economisch is geoptimaliseerd, laat op indrukwekkende wijze zien hoe de maritieme industrie in de loop van de tijd is getransformeerd om zich aan te passen aan de omstandigheden.
De reis van deze schepen weerspiegelt de complexe structuur van de geschiedenis van de DDR, de transitie na 1990 en de aanpassingen van de daaropvolgende jaren. Het valt nog te bezien welk verder lot de overgebleven schepen te wachten staat en hoe het maritieme landschap in Noord-Duitsland vorm zal blijven krijgen.