Παραγωγή αρμάτων μάχης Πούτιν: Πόσα T-90M χρησιμοποιούνται πραγματικά;
Μια μελέτη υπογραμμίζει τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας ενώ εγείρει αμφιβολίες για την παραγωγή αρμάτων μάχης στη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Παραγωγή αρμάτων μάχης Πούτιν: Πόσα T-90M χρησιμοποιούνται πραγματικά;
Μια καταιγίδα παραγωγής δεξαμενών εκτυλίσσεται στη Ρωσία καθώς οι αναλυτές αμφισβητούν για ποιον σκοπό χρειάζονται στην πραγματικότητα όλοι αυτοί οι αμυντικοί πόροι. Μια νέα μελέτη από την ομάδα πληροφοριών Conflict Intelligence (CIT) σκιαγραφεί μια αισιόδοξη προοπτική για τον ρυθμό παραγωγής των αρμάτων μάχης T-90M, ο οποίος μπορεί να είναι υψηλότερος από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Σύμφωνα με τη μελέτη, η ετήσια παραγωγή αρμάτων μάχης T-90M θα μπορούσε να αυξηθεί έως και 300 μονάδες, αν και οι αναλυτές το βλέπουν με σκεπτικισμό. Ο Michael Gjerstad, διάσημος αναλυτής, εκτιμά ότι έχουν παραχθεί λιγότερα από 200 άρματα μάχης από την έναρξη του πολέμου, ενώ η CIT ποντάρει εδώ ότι κατασκευάστηκαν τουλάχιστον 540 έως 630 άρματα μάχης T-90M.
Αλλά πόσα από αυτά τα τανκς φτάνουν πραγματικά στο μέτωπο; Πάνω από 130 από τα άρματα μάχης T-90M που παράγονται έχουν πλέον καταστραφεί, ενώ εκτιμάται ότι 410 έως 500 βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 15 τοις εκατό των αρμάτων μάχης που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην πρώτη γραμμή. Στην αρχή του Ουκρανικού Πολέμου, η Ρωσία διέθετε 65 έως 85 άρματα μάχης T-90M, καθώς και έως και 420 παλαιότερες εκδόσεις, που αποτελούν συνολικά περίπου 435 έως 465 άρματα μάχης όλων των τροποποιήσεων.
Πόσο ρεαλιστική είναι η εκτίμηση της παραγωγής;
Ενώ ορισμένοι ειδικοί όπως ο Gjerstad και ο Pavel Luzin αμφιβάλλουν για τη μακροπρόθεσμη παραγωγική ικανότητα της Ρωσίας, η CIT παραμένει αισιόδοξη και θεωρεί ότι ο ρυθμός παραγωγής του T-90M είναι σταθερά σταθερός. Η απόκλιση μεταξύ των εκτιμήσεων εγείρει το ερώτημα εάν η Ρωσία έχει πράγματι την ικανότητα όχι μόνο να συνεχίσει στην κούρσα εξοπλισμών, αλλά και να κερδίσει αποφασιστικούς βαθμούς. Ο μεγάλος αριθμός των στοιχείων παραγωγής υποδηλώνει ότι υπάρχει ένα στρατηγικό παιχνίδι σε εξέλιξη, ο στόχος του οποίου παραμένει ασαφής. Τι ακριβώς σχεδιάζει να κάνει η Ρωσία με αυτούς τους πόρους δεξαμενών;
Εν μέσω αυτών των αβεβαιοτήτων, ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τέτοιες στρατιωτικές στρατηγικές έχουν πάντα πολιτικά κίνητρα. Η παραγωγή όπλων θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μέσο επίδειξης ισχύος ή εδραίωσης εσωτερικών δομών, όσο συνεχίζεται η αβέβαιη κατάσταση στην Ουκρανία.
Μια ματιά στις πολιτικές επιπτώσεις
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη γεωπολιτική κατάσταση; Μένει να δούμε αν η Ρωσία έχει πράγματι την ικανότητα και τις στρατηγικές προθέσεις να διατηρήσει τα επίπεδα παραγωγής της τα επόμενα χρόνια. Η τρέχουσα κατάσταση θα μπορούσε να ερμηνευθεί τόσο ως προειδοποιητικό σήμα για άλλες δυνάμεις όσο και ως ένα ακόμη περίπλοκο κεφάλαιο στην ιστορία της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Αυτό μας φέρνει πλήρη κύκλο: πίσω από τους αριθμούς και τα στατιστικά στοιχεία υπάρχει ένα ανθρώπινο στοιχείο που δεν πρέπει να υποτιμάται. Οι τύχες πολλών ανθρώπων και από τις δύο πλευρές επηρεάζονται από αυτές τις αποφάσεις. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν πώς εξελίσσεται αυτή η δυναμική κατάσταση και ποιες μακροπρόθεσμες συνέπειες μπορεί να έχει για την περιοχή και όχι μόνο. Υπάρχει ένα παλιό ρητό: «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία». Το αν αυτό ισχύει για τη Ρωσία μένει να φανεί.