Laatste reis naar de Oostzee: een emotioneel afscheid vol herinneringen

Laatste reis naar de Oostzee: een emotioneel afscheid vol herinneringen

Een laatste wens aan de Oostzee in vervulling: met de wensauto vervulden ernstig zieke mensen en hun families hun droom van een onvergetelijk uitzicht op de zee. Een van deze ontroerende momenten vond onlangs plaats toen een vrouw naar de kust van Hohwacht reed om voor de laatste keer afscheid te nemen van de Oostzee. Deze reis is niet zomaar een excursie, maar een emotioneel afscheid van een geliefde plek en de herinneringen die daaraan verbonden zijn. Dat meldt Moin.de dat ze het hospice verlaat en de koude wind haar streelt als ze in Hohwacht aankomt.

Met haar dochter aan haar zijde gaat ze naar de pier om de frisse, zoute zeelucht in te ademen en naar de golven te kijken. Elke stap is een uitdaging; Toch wil ze deze laatste wens ten volle beleven. Het moment voor het hotel, waar ze ooit vele gelukkige uren met haar man doorbracht, wordt gekenmerkt door diepe gevoelens. De herinneringen aan betere dagen waaien als de golven van de zee. Het Westen vult aan dat dergelijke reizen mogelijk worden gemaakt door de Arbeiter-Samariter-Bund (ASB) en dat de wensauto's een waardevol aanbod zijn voor terminaal zieke mensen.

Emotioneel afscheid en dierbare herinneringen

Mevrouw Prinz had ook een soortgelijke ervaring toen ze nog een laatste blik op de zee wilde werpen. Haar pad bracht haar naar de badplaats Wustrow aan de Oostzee, waar ze ondanks het koude weer en de natte sneeuw de zon zag. Ze versterkt zichzelf met haar gezin in een restaurant voordat de rolstoel haar rechtstreeks naar het strand brengt. Ondanks alle omstandigheden heeft deze plek een speciale betekenis voor mevrouw Prinz. Het afscheid van de zee wordt dan een ontroerend moment als ze afscheid neemt van de golven met de woorden “Tot ziens Baltische Zee, tot ziens...”. Haar familie kan hun tranen niet bedwingen en omhelst haar in dit stille verdriet dat ook gekenmerkt wordt door vreugde. Spiegel.de verwijst over de bijzondere rol die fotografe Lisa Hambsch op deze reizen speelt door de dierbare momenten voor de families vast te leggen.

Nu hun wensen zijn vervuld, keren deze vrouwen, die zoveel hebben meegemaakt, vol geluk terug naar huis. De herinneringen blijven onvergetelijk, net als de golven die op het strand blijven rollen. Een kleine pluchen teddybeer genaamd “Wünschi” begeleidt de vrouw uit Hohwacht op weg naar het hospice en herinnert haar aan deze unieke dag. Dergelijke initiatieven laten zien dat er ook in moeilijke tijden lichtpuntjes zijn. Het zijn de kleine dingen die een groot verschil maken.